นเฟิงไปด้านหน้าแล้วเอ่ย “จงอู่ เจ้าคอยอยู่ที่นี่เพื่อคอยช่วยเหลือท่านอาจารย์ หากใครไม่เชื่อฟังเขา ก็ฆ่าคนผู้นั้นซะ”
“ท่านโหว ท่านไม่ต้องกังวลไป ข้าจะให้ความร่วมมือใต้เท้าจินอย่างเต็มที่แน่นอน”
หลังจากนายกองให้คำมั่นกับชิ่งไหวแล้ว เขาก็หันหลังกลับมาและก้มศีรษะให้จินเฟิง “ข้าน้อยยินดีที่ได้พบใต้เท้าจิน”
จินเฟิงยังไม่คุ้นชินกับการทำความเคารพเช่นนี้ เขาจึงเข้าไปดึงให้นายกองเงยหน้าขึ้น “ในอนาคตต้องรบกวนท่านให้ช่วยเหลือแล้ว”
“ขอแค่ใต้เท้าจินออกคำสั่ง ข้าน้อยจะไม่ปฏิเสธ”
นายกองทุบหน้าอกตัวเองอย่างหนัก
“เช่นนั้น เจ้าแนะนำกองทหารช่างนี้ให้ข้าฟังก่อนได้หรือไม่”
จินเฟิงเอ่ยปากถามอย่างสบาย ๆ
“ตอนนี้ในกองทหารช่างมีทหารรักษาการณ์อยู่สามสิบนาย มีช่างฝีมือสี่สิบเก้าคน ช่างซ่อมบำรุงอีกเจ็ดสิบสองคน เตาหลอมสาม และเตาเผาอีกหนึ่ง…”
ก่อนที่นายกองจะได้แนะนำเสร็จ ชิ่งไหวก็ขัดจังหวะขึ้น “ที่กองทหารช่างนี้มีเตาเผาตั้งแต่เมื่อใด?”
“เรียนท่านโหว เมื่อสี่เดือนก่อนท่านแม่ทัพเหอได้ยินคนพูดว่าดินเหนียวในซ่านจินกู่ที่อยู่นอกเมืองเว่ยโจว เหมาะสำหรับการนำมาทำเครื่องปั้นดินเผา เขาจึงสั่งให้ผู้ใต้บังคับบัญชาสร้างเครื่องเผาให้เสร็จภายในหนึ่งเดือน…”
เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ นายกองผู้นี้ก็เริ่มน้ำตาคลอ “ผู้ใต้บังคับบัญชาของข้าไม่รู้วิธีการสร้างเตาเผาเครื่องปั้น และการหาผู้ที่เชี่ยวชาญในเรื่องนี้ก็ไม่ใช่ง่าย ๆ เมื่อการก่อสร้าง
