บทที่ 55 คนลากเรือ
จินเฟิงคุยกับชิ่งไหวถึงเรื่องต่าง ๆ ในซีเหอวาน ขณะเดียวกันก็เรียนรู้สถานการณ์ในต้าคังไปพร้อม ๆ กัน
อาณาเขตของต้าคังค่อนข้างคล้ายคลึงกับราชวงศ์ซ่งในชาติก่อน ทางตะวันตกเฉียงเหนือใช้ระบบการปกครองตั่งเซี่ยง ที่ก่อตั้งโดยชาวตั่งเซี่ยงเอง ด้านชาวชี่ตันอาศัยอยู่ทางเหนือ พวกเขาถนัดเรื่องการขี่ม้าและใช้แส้ ส่วนที่ราบสูงทางตะวันตกเฉียงใต้จะเป็นเขตที่อยู่อาศัยของชาวถู่ปัวกับอาณาจักรอีกแห่งที่มีชื่อว่าต้าจ้าว
โดยอาณาจักรต้าจ้าวกับต้าคังนั้นแบ่งออกจากกันด้วยภูเขาที่คั่นกลางหลายลูก
ในประวัติศาสตร์กล่าวว่า ชาวถู่ปัวนั้นโหดร้ายมาก พวกเขามีความขัดแย้งกับระบอบการปกครองของที่ราบตอนกลางหรือจงหยวน*[1] ตอนนี้ถู่ปัวเริ่มแตกคอและต่อสู้กันเองอย่างดุเดือดจึงไม่มีเวลามารุกรานต้าคัง
ศัตรูที่น่ากลัวที่สุดของต้าคังในปัจจุบันคือ ชาวชี่ตันที่อยู่ทางตอนเหนือและชาวตั่งเซี่ยงที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือ พวกเขามักจะโจมตีต้าคังบริเวณชายแดนและจุดชนวนสงครามอยู่เสมอ
แต่อันที่จริง นี่ก็เป็นสิ่งที่ต้าคังทำตัวเอง
ในช่วงเริ่มต้นการสถาปนาแคว้น ชาวต้าคังมีนายทหารจำนวนมากและเป็นอาณาจักรที่ร่ำรวย ผู้คนต่างก็เข้มแข็ง ในขณะที่ชาวชี่ตันและชาวตั่งเซี่ยงนั้นยังคงล้าหลังอยู่ พวกเขาใช้ไม้ไผ่เป็นอาวุธในสนามรบ อย่างไรก็ตาม ทั้งหมดต่างก็ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขมามากกว่าร้อยปีและยังเป็นพันธมิตรกันทางการค้าด้วย
อย่างที่กล่าวไปใ