้นถูกพี่ใหญ่ไล่ลงจากเขาไป อีกฝ่ายก็เตร็ดเตร่ไปรอบ ๆ และมักจะมาหาเขาทุก ๆ สิบวันเพื่อขอเงิน
ทว่าในช่วงเดือนที่ผ่านมา เจ้าสามไม่ได้มาหาเขา เขาจึงตระหนักได้ว่าน่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับอีกฝ่าย
แม้จะส่งคนไปสอดส่องที่ตีนเขา
แต่ก็ไม่ได้ข่าวคราวใด ๆ กลับมา
เสี่ยวเก้อจื่อมองดูพี่รองของเขาและเริ่มลังเลที่จะพูดออกไป
คนเป็นพี่รองอยากจะเตะชายร่างเล็กผู้นี้เสียจริง ๆ แต่แล้วเขาก็วางเท้าลงกับพื้น
เสี่ยวเก้อจื่อผู้นี้เป็นน้องเล็กที่มีความซื่อสัตย์และชอบชี้แนะ ถึงแม้ความคิดของเขาจะไม่ค่อยฉลาดนัก แต่ก็ช่วยงานมาแล้วไม่น้อย เขาจึงไม่อยากจะทำร้ายชายผู้นี้เหมือนผู้ใต้บังคับบัญชาคนอื่น ๆ
พี่รองระงับความโกรธลงแล้วถาม “เจ้าสามได้รับอันตรายหรือ?”
“เอ่อ… ข้าได้รับข่าวมาว่า เมื่อประมาณยี่สิบวันก่อน มีคนเห็นพี่สามทะเลาะกับใครบางคนที่โรงพนันในลี่เจียวาน พี่สามถูกคนของโรงพนันโยนออกมา… แต่พี่สามไม่ยอมเลยบุกเข้าไปในนั้นและมีเรื่องกับคนในโรงพนันจนถูก… ถูกตีตาย!…”
เสี่ยวเก้อจื่อเล่าข่าวที่ได้รับมาให้พี่รองฟัง
ข่าวนี้เป็นข่าวเท็จที่ชิ่งไหวจงใจให้จางเหลียงปล่อยออกไป หากพี่รองผู้นี้อยากจะเอาเรื่องใครสักคน อย่างน้อย ๆ ก็รับประกันได้เบื้องต้นว่า อีกฝ่ายจะไม่ไปที่ซีเหอวานแน่นอน
“ข้าไม่แปลกใจเลยว่า เหตุใดจึงหาเจ้าสามไม่พบ ที่แท้เขาก็ไปหลงผิดอยู่ที่ลี่เจียวานนี่เอง!”
พี่รองทุบโต๊ะอย่างแรงแล้วเอ่ย “ไปตามคนมา เรียกพี่น้อง
