าศักดิ์เป็นโหว
ทว่าตอนนี้ชิ่งไหวมีศักดิ์เป็นโหวแล้ว
สังคมศักดินาให้ความสำคัญกับลำดับสูงต่ำและค่อนข้างเจ้ายศเจ้าอย่าง ในฐานะพี่ชายคนโต แม้ชิ่งไหวจะกลายเป็นท่านโหวไปแล้ว แต่เมื่อพบหน้าชิ่งเจิง เขาก็จำเป็นต้องแสดงความเคารพ
อีกทั้งที่นี่ก็ถือว่าเป็นถิ่นของชิ่งเจิง
แต่คุณชายใหญ่กลับรู้สึกอึดอัด ด้วยคิดว่าชิ่งไหวได้ดึงความสนใจจากเขาไปทั้งหมด
เรื่องบรรดาศักดิ์เป็นแผลที่ใหญ่ที่สุดของชิ่งเจิง เขาจึงไม่อนุญาตให้ใครเรียกน้องชายว่าท่านโหวเด็ดขาด
หลิวฉยงเรียกชิ่งไหวว่าท่านโหวเพื่อระบายความไม่พอใจส่วนตัว และตั้งใจที่จะสะกิดแผลของชิ่งเจิง
ถึงแม้ชิ่งเจิงจะเป็นลูกผู้ดีมีเงินแต่ก็ไม่ใช่คนโง่เขลา เขาพอจะฟังออกว่าหลิวฉยงตั้งใจที่จะพูดแดกดัน จึงอดไม่ได้ที่จะหงุดหงิดจนไล่เตะอีกฝ่ายด้วยความไม่พอใจ พร้อมกับคว้าไม้กระบองในบริเวณนั้นขึ้นฟาด
ไม้กระบองนี้เป็นของยามเฝ้าประตู มีไว้เพื่อป้องกันอุบัติเหตุ มันหนาพอ ๆ กับท่อนแขน หากชิ่งเจิงตีโดนหลิวฉยงจริง ๆ ไม่ตายก็คงเจ็บหนัก
เจิ้งฟางจึงรีบเข้าไปขอความเมตตาทันที “คุณชายใหญ่ หลิวฉยงเพิ่งกลับมาจากด้านนอก เขาเรียกจนติดปากเลยเผลอเอ่ยออกไปเช่นนั้น เขาไม่ได้ตั้งใจและหลงลืมข้อห้ามไป ได้โปรดอภัยให้เขาด้วย”
ทันทีที่เอ่ยจบ เจิ้งฟางก็ถูกกระบองนั่นฟาดเข้าที่ศีรษะเช่นกัน
เมื่อตระหนักได้ว่าวันนี้คงไม่สามารถหลบหนีจากการถูกทุบตีได้ เจิ้งฟางจึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากนั่งยอง ๆ และก
