บทที่ 48 ได้รับคำสั่งโยกย้าย
“เมื่อวานนี้ข้าดื่มกับคุณชายเจิ้ง เขาคร่ำครวญให้ข้าฟังว่าคราวนี้กองทัพเถี่ยหลินน่าจะจบเห่แล้ว กองทหารม้าและชาวตั่งเซี่ยงก็ประจำการอยู่บริเวณชิงสุยกู่เช่นกัน”
ชิ่งเจิงกล่าวต่อ “ตอนที่ข้าได้ยินข่าว ข้าคิดว่าน่าเสียดายที่ชิ่งไหวไม่ได้อยู่ในกองทัพเถี่ยหลิน แต่ใครจะรู้ว่าวันนี้เขาจะให้คนมาส่งจดหมายเพื่อพาชีวิตตัวเองไปเสี่ยงตาย!”
“พี่ใหญ่ ข่าวกรองของคุณชายเจิ้งถูกต้องหรือไม่?”
“เมื่อไม่กี่วันก่อนคุณชายเจิ้งเพิ่งกลับมาจากสนามรบ เขาเป็นที่ปรึกษาของกองทัพ แน่นอนว่าข่าวนั้นน่าเชื่อถือ”
ชิ่งเจิงเอ่ยต่อ “คุณชายใหญ่แห่งตระกูลขุยกั๋วกงอยู่ที่นั่นในเวลานั้นด้วย เขาเองก็เอ่ยออกมาในลักษณะเดียวกัน”
“พี่ใหญ่ ปีที่แล้วชิ่งไหวนำกองทัพเถี่ยหลินต้านชาวตั่งเซี่ยงได้ถึงสิบวันสิบคืน หากครั้งนี้เขาชนะจะเกิดอะไรขึ้น?”
“ครั้งที่แล้วเขาสกัดทหารม้าของชาวตั่งเซี่ยงได้เพราะที่เหย่จูหลิ่งมีแต่ภูเขาและป่าไม้ ทหารม้าจึงไม่สามารถเคลื่อนทัพได้ ภูมิศาสตร์นี้เอื้อประโยชน์ให้แก่กองทัพเถี่ยหลิน”
ชิ่งเจิงชี้ไปที่แผนที่แล้วกล่าว “แต่เจ้าดูที่ชิงสุยกู่สิ ที่นั่นมีพื้นที่ราบยาวกว่าสิบลี้ เหมาะสำหรับการจู่โจมของกองทหารม้าชาวตั่งเซี่ยงอย่างยิ่ง ในแถบนี้ไม่มีใครสามารถต่อกรกับทหารม้าของพวกเขาได้ หากกองทัพเถี่ยหลินถูกกองทหารม้าตั่งเซี่ยงไล่ล่า ต่อให้เขาจะเป็นเทพเซียนก็คงไม่อาจรับมือได้!”
คุณชายรองหยิบแผ
