งแรกที่เขาสร้างเครื่องเหล็กหลังจากมาที่ต้าคัง จินเฟิงไม่สามารถรับประกันความสำเร็จได้อย่างแน่ชัด
“จงอู่ เอาดาบของข้ามา!”
ชิ่งไหวตะโกน
“ท่านโหว ดาบของท่านทำโดยช่างฝีมือชื่อดังในเมืองหลวง หากได้รับความเสียหายจะไม่คุ้มกัน ท่านลองใช้ดาบของข้าทดลองดูดีหรือไม่ น่าจะเหมาะสมยิ่งกว่า เพราะหากมันหักข้าก็แค่ไปเบิกอีกเล่มมาเท่านั้น ไม่น่าเสียดายเท่าใดนัก”
จงอู่วิ่งหายไปครู่หนึ่งและปลดดาบออกจากหลังม้า จากนั้นจึงยื่นมันให้ท่านโหวด้วยมือทั้งสองข้าง
เพื่อป้องกันไม่ให้ดาบหัก ดาบมาตรฐานส่วนใหญ่ที่ใช้ในกองทัพต้าคังจึงมีความหนาและหนัก ดาบของจงอู่เองก็เป็นเช่นนี้
ดาบมีความยาวเกือบครึ่งจั้ง กว้างมากกว่าสี่ชุ่น ใบดาบหนากว่าครึ่งชุ่น
ดาบนี้เพียงพอที่จะฟาดฟันกับดาบสีดำที่เพิ่งหลอมเสร็จเมื่อครู่
“มาลองดูกันเถิด”
ชิ่งไหวไม่ได้หยิบดาบยาวของจงอู่ แต่เขากลับจับด้ามดาบยาวสีดำของจินเฟิงด้วยมือทั้งสองข้างและเตรียมตั้งท่าฟาดฟัน
“ท่านโหว ระวังตัวด้วย!”
จงอู่ชักดาบยาวออกมาและฟันไปที่ดาบสีดำนั้นตรง ๆ
เสียงโลหะกระทบกันไปมา!
ดาบทั้งสองปะทะกันก่อให้เกิดเสียงกังวานก้อง
ดาบขนาดใหญ่ในมือของจงอู่หักออกเป็นสองชิ้น แบ่งครึ่งกันตรงกลางอย่างพอดิบพอดี ส่วนครึ่งบนหล่นลงกับพื้นเสียงดังเคร้ง!
ชิ่งไหวชักดาบสีดำกลับมาและตรวจสอบมันอย่างระมัดระวัง
ดาบสีดำอยู่ในสภาพสมบูรณ์ ไม่มีร่องรอยการม้วนงอบนใบดาบเลยแม้เพียงนิด!
“ลองอีกครั้ง!”
ชิ่งไหว
