บทที่ 41 โชติช่วงชัชวาลย์
“เขาคาดเดาไว้หรือว่าข้าจะต้องถามคำถามนี้กับท่าน?”
จินเฟิงรู้สึกประหลาดใจมากกับคำตอบของจางเหลียง “เขาบอกกับท่านว่าอย่างไร?”
“ท่านโหวบอกว่า หากเจ้าถามอะไรก็ให้ข้าตอบไปตามความจริง”
จางเหลียงกล่าวต่อ “เสี่ยวเฟิง เจ้าอยากรู้อะไรถามข้ามาได้เลย หากข้ารู้และสามารถตอบได้ ข้าจะบอกเจ้าอย่างแน่นอน”
อดีตนักรบในกองทัพเอ่ยอย่างจริงใจ “เมื่อเจ้าคลายข้อสงสัยแล้ว เจ้าก็จะรู้ว่าท่านโหวผู้นี้แตกต่างจากขุนนางคนอื่น ๆ ท่านเป็นคนดี ข้าเอาหัวเป็นประกันได้เลย!”
หลังจากได้ยินคำรับรองของจางเหลียง จินเฟิงก็รู้ว่าแผนการวันนี้ของเขาอาจล้มเหลว
เห็นได้ชัดว่าผู้ชายคนนี้เป็นแฟนตัวยงของชิ่งไหว สิ่งที่อีกฝ่ายพร่ำเทิดทูนบูชาอย่างหน้ามืดตามัวนั้น ไม่รู้ว่าจะเชื่อถือได้มากน้อยเพียงใด อย่างไรเสีย จางเหลียงคงเลือกที่จะพูดแต่สิ่งดี ๆ ของท่านโหวหนุ่มอย่างแน่นอน
ทว่าอย่างไรเสียเขาก็สมควรถามเอาความจากอีกฝ่าย
อย่างน้อยก็ต้องรู้ว่าท่านโหวผู้นี้มาจากไหนและหน้าที่หลักของเขาคืออะไร
แน่นอนว่า ข้อมูลพื้นฐานเหล่านี้จางเหลียงคงไม่สามารถปิดบังหรือเอ่ยความเท็จได้
“ท่านโหวผู้นี้มาจากไหนและภูมิหลังของเขาเป็นอย่างไร” จินเฟิงถาม
“พ่อของท่านโหวคือชิ่งกั๋วกง เมื่ออายุสิบสี่ปีท่านโหวได้เข้ากองทัพและสามารถเอาชนะศัตรูได้ตอนอายุเพียงสิบหกปีเท่านั้น จากนั้นเขาก็ได้เลื่อนขั้นเป็นอู๋จ่าง พออายุยี่สิบเอ็ดปี เขาก็ได้เลื่อนยศเ
