าดเดาของข้าเท่านั้น ผลลัพธ์ยังไม่เป็นที่ประจักษ์ จนกว่าเตาเผาจะถูกสร้างขึ้นขอรับ”
จินเฟิงไม่กล้าพูดมากเกินไป
“ต้องใช้เวลานานเท่าใดหรือ?”
“อาจจะต้องใช้เวลาอีกห้าหรือหกวันขอรับ”
บัณฑิตหนุ่มคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบกลับ
“จงอู่ ไปที่หมู่บ้านแล้วถามว่าผู้ใดมีบ้านว่างพอจะให้เช่าหนึ่งเดือนบ้าง!”
ชิ่งไหวพูดตรง ๆ “จำไว้ว่า จงพูดคุยกับชาวบ้านอย่างระมัดระวัง อย่ารังแกพวกเขาเด็ดขาด”
“รับทราบ!”
จงอู่ตอบตกลงพร้อมหันหลังจากไปทันที
ทันทีที่เขาออกมาจากลานบ้านของจินเฟิงก็ได้พบกับจางเหลียงที่เพิ่งกลับมาจากด้านนอก
“เหล่าจาง เหตุใดเจ้าจึงมาอยู่ที่นี่ได้?”
จงอู่มองไปที่จางเหลียงและตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ถามออกมาพร้อมดวงตาที่แดงขึ้น “เกิดอะไรขึ้นกับแขนของเจ้า?”
“เหล่าจง?!”
จางเหลียงก็ตกตะลึงเช่นกัน เขาพูดอย่างตื่นเต้นว่า “ข้าอาศัยอยู่ที่นี่ ว่าแต่เหตุใดเจ้าจึงมาอยู่ที่นี่ได้?”
“ข้าเดินทางมาที่นี่พร้อมกับท่านโหว เพื่อมาพบกับวีรบุรุษปราบเสือ!”
จงอู่ตอบแล้วถามอีกครั้ง “เกิดอะไรขึ้นกับแขนของเจ้า?”
“ท่านโหวก็อยู่ที่นี่ด้วยหรือ?”
จางเหลียงดีใจมากจนไม่ทันได้ตอบคำถามของจงอู่ เขารีบวิ่งเข้าไปในลานบ้านจินเฟิงทันที
