าม จงอู่ติดตามเขามาทั้งชีวิต ผ่านความเป็นความตายด้วยกันมานับไม่ถ้วน แม้ว่าพวกเขาจะมีสถานะเป็นนายและผู้ติดตาม แต่จริง ๆ อีกฝ่ายเกือบจะเหมือนพี่ชายคนหนึ่ง
ปกติแล้วจงอู่ไม่เคยร้องขอสิ่งใด การที่เขาจะเจอสิ่งที่สนใจนับว่าเป็นเรื่องยาก ดังนั้นชิ่งไหวจึงระงับอารมณ์ติดจะรำคาญและพิจารณาไนปั่นด้ายนี้อีกครั้ง
แต่สิ่งที่ท่านโหวไม่คาดคิดคือ จงอู่ตื่นเต้นจนถูมือเข้าหากันพร้อมถามจินเฟิงว่า “ท่านอาจารย์ ข้าขอลองหมุนไนปั่นด้ายนี้ได้หรือไม่”
บัณฑิตหนุ่มจะพูดอะไรได้ ดังนั้นเขาจึงพยักหน้า “ได้สิ”
จงอู่ถอดดาบติดตัวออกทันทีและวางไว้ข้าง ๆ จากนั้นเขาก็นั่งลงหน้าไนปั่นด้ายเพื่อเริ่มทำงาน
ชายร่างกำยำยังคงสวมชุดเกราะ นั่งอยู่หน้าไนปั่นด้ายพยายามเรียนรู้อยู่กับการหมุนวงล้อ ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็ดูอึดอัดและไม่เข้ากันเป็นที่สุด
ชิ่งไหวแทบจะอดไม่ได้ที่จะยกมือปกปิดใบหน้าของตนด้วยความอับอาย
การแสดงออกขององครักษ์คนอื่น ๆ ที่อยู่ข้างหลังก็คล้ายคลึงกับชิ่งไหว
อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครหยุดจงอู่
พวกเขาทุกคนรู้ภูมิหลังของจงอู่เป็นอย่างดี อีกฝ่ายถูกเลี้ยงดูโดยมารดาที่มีอาชีพปั่นด้ายทอผ้าตั้งแต่ยังเป็นเด็กจึงมีความรักความผูกพันเป็นพิเศษต่อไนปั่นด้าย
จงอู่ยืนขึ้นหลังจากลองปั่นด้ายดูสักพัก
“ไนปั่นด้ายนี้ใช้งานง่ายมาก มันเร็วกว่าไนปั่นด้ายที่ข้าเคยเห็นถึงห้าหรือหกเท่า หากท่านแม่ของข้ายังมีชีวิตอยู่ นางคงดีใจมากที่ได้เห็นไนปั่นด้า
