บทที่ 36 เข้าใจผิด
หง่าง! หง่าง! หง่าง!
บุรุษที่อยู่ริมแม่น้ำต่างทำงานกันอย่างดุเดือด แต่แล้วจู่ ๆ พวกเขาก็ได้ยินเสียงฆ้องดังมาจากทางหมู่บ้าน
“พวกโจรมาแล้วหรือ!”
พวกผู้ชายถือจอบและขวานทันทีพร้อมกับพากันวิ่งเข้าไปในหมู่บ้านอย่างตื่นตัว
จู่ ๆ จินเฟิงที่กำลังนั่งยอง ๆ รอดูการเผารอบแรกก็ขนหัวลุกขึ้นมา ความคิดที่แวบขึ้นมาในหัวชายหนุ่มคือกลุ่มโจรจากเขาเมาเมากำลังจะมาเอาคืน!
จะทำอย่างไรดี?
จินเฟิงเหลือบมองไปยังภูเขาด้านหลังโดยไม่รู้ตัว
แต่แล้วเขาก็ล้มเลิกความคิดนั้นลงอย่างรวดเร็ว
หากเขาหลบหนีไปคนเดียว แล้วกวานเสี่ยวโหรวและถังตงตงจะเป็นอย่างไรเล่า?
ไหนจะรุ่นเหนียงกับเสี่ยวเอ๋ออีก?
ไม่ได้! ถึงแม้ว่าเขาจะอยากหลบหนีมากแค่ไหนก็ต้องพาพวกนางหนีไปด้วย!
เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ บัณฑิตหนุ่มก็หันหลังวิ่งเข้าไปในหมู่บ้านทันที
ครอบครัวของเขาไม่ได้อาศัยอยู่ที่ทางเข้าหมู่บ้าน พวกโจรคงต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะไปถึง
เขาต้องพากวานเสี่ยวโหรวและคนอื่น ๆ หนีไปก่อนที่พวกมันจะพบบ้านเขา!
เมื่อจินเฟิงคิดได้ดังนี้ เขาก็รีบวิ่งกลับบ้านทันที
“ทำไมพวกโจรถึงมาที่นี่เร็วขนาดนี้? พี่เหลียงบอกว่ามีสหายคอยดูลาดเลาอยู่ที่เขาเมาเมาไม่ใช่หรือ?”
จินเฟิงรู้สึกว่าหัวใจของเขากำลังจะกระโดดออกมาจากอก
เตาเผาอิฐอยู่ไม่ไกลจากบ้านของบัณฑิตหนุ่มนัก เมื่อจินเฟิงวิ่งเข้าไปในลานบ้าน ก็ไม่เห็นใครทำงานอยู่ที่โรงงานแล้ว
โจรที่ชอบบุกปล้นหมู่บ้านต่างก
