อก เสียง ‘คลิก’ ของอุปกรณ์ที่เข้าล็อกก็ดังขึ้น หน้าไม้อยู่ในสถานะพร้อมใช้งาน
ทันทีที่เหนี่ยวไก ลูกธนูก็พุ่งเข้าใส่เป้าหมายที่อยู่ห่างออกไปกว่าเจ็ดจั้ง
เมื่อดันหน้าไม้ออกจากหน้าอก แล้วดันกลับเข้ามาอีกครั้ง
ลูกธนูอีกอันก็จะหล่นลงมาในแท่นพร้อมยิง!
ในเวลาเพียงอึดใจเดียว ลูกธนูทั้งห้าที่บรรจุอยู่ในกระบอกก็ถูกยิงออกไป
จินเฟิงวิ่งเข้าไปดู อดไม่ได้ที่จะหันมายกนิ้วให้จางเหลียง!
ลูกธนูทั้งห้าดอกไม่เพียงเข้าเป้าเท่านั้น แต่สามในห้าดอกปักเข้าไปที่จุดดำเล็ก ๆ ตรงกลาง สิบคะแนนเต็ม!
บัณฑิตหนุ่มต้องชื่นชมความแม่นยำของนักรบเก่า
กวานเสี่ยวโหรว ถังตงตง และรุ่นเหนียงเองก็ปรบมือให้กับทักษะการยิงธนูของจางเหลียง
หลังจากผ่านการฝึกฝนมาสองวัน พวกนางก็คุ้นเคยกับหน้าไม้มากขึ้น การยิงในระยะเจ็ดจั้งของถังตงตงมีความแม่นยำสูงถึงเก้าในสิบ ถือว่าพวกนางเรียนรู้ได้เร็วมาก
เวลาที่ถังตงตงใช้ในการยิงลูกธนูออกไปห้าลูก เร็วที่สุดสามเฟิน*[1] และความแม่นยำก็จะลดลงไปเรื่อย ๆ
นี่คือความแตกต่างระหว่างมือฉมังและผู้ไร้ประสบการณ์
“พี่เหลียงแข็งแกร่งมาก หากเราเป็นศัตรูกับเขาคงไม่มีโอกาสยิงธนูด้วยซ้ำ คงจะโดนพี่เหลียงฆ่าเราเสียก่อนเป็นแน่”
ถังตงตงอุทาน
“เจ้าเพิ่งเรียนได้ไม่กี่วันแต่เปรียบเทียบตัวเองกับพี่เหลียงแล้วหรือ?”
จินเฟิงกล่าว “ข้าได้ยินมาจากเถี่ยจือว่า ท่านพี่เหลียงผู้นี้เป็นนักธนูมือฉมังในกองทัพ หากเขาไม่สูญเสียแขนไปตอนนั้น
