บทที่ 26 ระฆังเตือนภัย
นับตั้งแต่เขามาที่ต้าคัง เป้าหมายของจินเฟิงคือการเป็นคนร่ำรวยที่ไม่ต้องทำงาน เขาไม่เคยคิดที่จะฆ่าคนเลยแม้แต่น้อย
น่าเสียดายที่เขาอยากจะเป็นต้นไม้ที่นิ่งสงบ แต่ลมกลับพัดไม่หยุด ตอนนี้ชายหนุ่มไม่เพียงแต่ฆ่าคนเท่านั้น แต่ยังฆ่าโจรด้วย!
ไม่ว่าจะเป็นเพราะเหตุผลใด แต่หากกลุ่มโจรรู้ว่าเขาได้ฆ่าคนของพวกมัน อีกฝ่ายย่อมไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปอย่างแน่นอน
ตอนนี้จินเฟิงอ่อนแอเกินไป และไม่มีคุณสมบัติเพียงพอที่จะต่อสู้กับพวกโจรได้เลย
“พี่เหลียง เราควรไปแจ้งเจ้าหน้าที่ทางการหรือไม่?”
จินเฟิงเริ่มรู้สึกเป็นกังวล
ชีวิตที่แล้วเขาเกิดภายใต้ธงแดง เป็นยุคที่สงบสุขเจริญรุ่งเรือง ไม่ต้องพูดถึงโจรภูเขา แม้แต่พวกเผด็จการหรืออันธพาลก็มีน้อยมาก ทุกสิ่งทุกอย่างมีแต่ความเป็นระเบียบเรียบร้อย นอกจากไปโรงเรียนแล้ว ชายหนุ่มกังวลแค่การทำงานพิเศษเพื่อหาเงินส่งเสียตัวเองเท่านั้น แน่นอนว่า เขาไม่มีประสบการณ์ในการรับมือกับเรื่องแบบนี้เลย
เมื่อเจอเรื่องแบบนี้ วิธีแก้ปัญหาแรกที่นึกถึงคือต้องรายงานเจ้าหน้าที่
“มันไม่มีประโยชน์”
จางเหลียงส่ายศีรษะ “ที่ซ่อนของพวกโจร เป็นสถานที่ที่ง่ายต่อการป้องกันและยากต่อการโจมตี นอกจากนี้ยังมีทางออกลับ หากไม่มีกองกำลังเพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่า ก็ยากที่จะทำลายพวกเขา อีกทั้งในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา จำนวนกองกำลังที่พอจะรบได้มีน้อยยิ่ง แม้จะผนวกรวมคนจากศาลาว่าการเข้าไป ก็คงยังไ
