บทที่ 21 ยินดีที่ได้ร่วมมือ
“เพราะเหตุใด?”
ถังตงตงหรี่ตาลงและถามเขาด้วยความไม่เข้าใจ “เจ้ากลัวตระกูลโจวหรือ?”
จินเฟิงส่ายหัวอีกครั้ง “ข้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตระกูลโจวอยู่ที่ใด?”
“ถ้าอย่างนั้นเป็นเพราะว่าข้าไม่สวยหรือ?”
“เจ้าสวยมาก และข้าก็ชื่นชมในความสามารถรวมถึงลีลาในการสนทนาพาทีของเจ้าด้วยใจจริง”
“แล้วเหตุใด?” ถังตงตงถาม
“เราเพิ่งพบกันเพียงสองครั้งเท่านั้น เจ้าก็ต้องการแต่งงานกับข้าเสียแล้ว ข้ารู้สึกว่ามันเร็วเกินไป”
ชายหนุ่มหาเหตุผลมาอ้าง
ถึงแม้ว่าถังตงตงจะมีใบหน้าที่งดงาม อีกทั้งยังเป็นสตรีที่มีความรู้ความสามารถ หากนางเกิดเป็นคนยุคหลัง คงเป็นหญิงแกร่งพอตัว
แต่คนแบบนี้เหมาะที่จะเป็นคู่คิด ไม่เหมาะจะเป็นคู่ครอง
“เจ้ากับเสี่ยวโหรวก็แต่งงานกันตั้งแต่วันแรกที่พบหน้า นั่นไม่เร็วกว่าหรือ?” ถังตงตงโต้กลับ
“นั่นเป็นเพราะข้าไม่มีทางเลือก หากไม่แต่งงานกับเสี่ยวโหรวก็เท่ากับไม่มีเงินจ่ายภาษี เจ้าก็รู้ว่าผลที่ตามมาจากการหลีกเลี่ยงภาษีนั้นเป็นอย่างไร”
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ จินเฟิงก็รู้สึกยินดี
จริง ๆ ขบวนส่งตัวเจ้าสาวนั้นน่ากลัวมาก มันเหมือนกับกล่องสุ่มไม่มีผิด
โชคดีที่วันนั้นมีกวานเสี่ยวโหรวอยู่ในขบวน ไม่เช่นนั้นเขาคงต้องเลือกสตรีผิวสีเข้มและหยาบกร้าน อีกทั้งยังมีหน้าตาไม่น่ามองกลับมาเป็นภรรยาเป็นแน่
ด้วยนิสัยของจินเฟิง เขาไม่สามารถทำให้หญิงสาวคนนั้นเจ็บช้ำน้ำใจได้ และในยุคสมัยนี้ก็ไม่มีการหย่าร
