นที
“เจ้าต้องการนำไนปั่นด้ายนี้ไปในเมือง เพื่อขอยืมเงินจากผู้อื่นหรือหาคนที่จะมาร่วมกิจการและเปิดโรงงานทอผ้า ถูกหรือไม่?”
นี่คือการจัดหาเงินทุนของคนสมัยก่อนหรือ?
ทำสินค้าก่อนแล้วค่อยนำสินค้าไปขาย ไม่ก็หาคนมาลงทุนผลิต
แนวคิดแบบนี้พบได้ทั่วไปในรุ่นหลัง แต่การที่ถังตงตงคิดเรื่องนี้ได้ทำให้จินเฟิงประหลาดใจและอยากรู้จักนางมากขึ้น
ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะไม่ใช่สาวชาวเมืองธรรมดา ๆ
ในความเป็นจริง ตอนสร้างไนปั่นด้ายขึ้นมาได้ เขาก็มีความคิดที่จะตั้งโรงงานทอผ้า แต่การทำเช่นนั้นอาจส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมทั้งหมดมีหลายอย่างให้บัณฑิตหนุ่มต้องคิดอย่างถี่ถ้วน หลังจากใคร่ครวญอยู่สักพัก จินเฟิงก็รู้สึกว่ายังไม่ถึงเวลา เขาจึงพักเรื่องนี้ไว้ก่อน
“เจ้าก็คิดเช่นเดียวกันกับข้าหรือ?”
ถังตงตงประหลาดใจเมื่อพบว่าจินเฟิงสามารถเดาความคิดนางได้ “ในเมื่อเจ้ารู้ว่าหากนำไนปั่นด้ายนี้ไปขายในเมือง จะได้เงินมาเป็นจำนวนมาก ทำไมถึงปล่อยให้ผู้อื่นเห็นมันง่าย ๆ ถ้าเป็นเช่นนั้น ไม่ใช่ว่าพวกเขาจะสามารถลอกเลียนไปได้โดยที่ไม่ต้องเสียอะไรหรือ?”
“อยากลอกเลียนแบบก็ทำไป อย่างแย่ที่สุดข้าก็แค่ปรับปรุงขึ้นมาใหม่”
ชายหนุ่มกล่าวอย่างไม่สนใจ
ไนปั่นด้ายที่อยู่ตรงหน้า เขาทำขึ้นมาเพื่อบรรเทาความเบื่อหน่ายของกวานเสี่ยวโหรวและปรับปรุงมันแค่ขั้นพื้นฐานเท่านั้น เพราะความเร็วของเครื่องปั่นด้ายรุ่นโบราณนั้นช้าเหมือนหอยทาก
หากจินเฟิงพัฒนามันเพิ่มเต
