นางตั้งครรภ์อีกครั้ง ข่าวนั้นทําให้ฮุนเชี่ยนแทบ คลั่งด้วยความดีใจ แต่หมอก็เตือนเสียงเคร่งว่า นี่อาจเป็นโอกาสเดียวใน ชีวิต ดังนั้นนางจิงทะนุถนอมครรภ์นี้ราวแก้วตาดวงใจ เดินเหินก็ระวัง นั่งก็ ระวัง หายใจก็ยังระแวดระวัง นับว่าโชคยังเข้าข้างอยู่บ้าง
ปีนั้น อาการหอบของจ้าวเข่อเหร็นกําเริบเป็นครั้งแรกตั้งแต่เกิด
เด็กหญิงผู้นั้นร่างกายอ่อนแอตั้งแต่ในครรภ์ แม้ได้รับการดูแลอย่างดีจน อาการไม่แสดงออก แต่ปีนั้นกลับกําเริบช้ําแล้วซ้ําเล่า ฉันเชียงเหอ ภรรยา เอกของจ้าววง จึงทุ่มเทใจทั้งหมดให้บุตรสาวของตน ไม่มีเวลาเหลือไปเพ่ง เล็งชุนเชี่ยน
อีกทั้งยังมีจ้าวชงคอยปกป้อง ครรภ์ของชุนเชี่ยนจึงดําเนินไปอย่าง ราบรื่น แต่ค้าว่า “ฟ้าคิดอย่างหนึ่ง คนคิดอีกอย่างหนึ่ง” ไม่เคยเกินจริง เมื่อ ครบสิบเดือน ใกล้วันคลอด เหตุไม่คาดฝันก็มาเยือน ในจวนจ้าวยามนั้น นอกจากฉินเสียงเหอ ยังมีอนุอีกหนึ่งคน คือสกุลจาง ซึ่งเป็นคนที่มารดา ของจ้าวชงจัดเข้ามา ฉันเชียงเธอไม่มีเรี่ยวแรงจะสนใจชุนเชี่ยน แต่สกุลจาง นั้น… ดวงตาจับจ้องครรภ์ของนางราวพญาเสือเฝ้าเหยื่อ
ท้องของชุนเชี่ยนใหญ่โตจนเดินลําบาก นางแทบไม่ออกจากเรือน เว้นแต่จําเป็นจริง ๆ วันนั้น ท้องฟ้าแจ่มใส แดดอ่อนสาดต้องลานจวน ชน เรียนมองออกไปด้วยแววตาเบิกบาน
“เฉี่ยวเอ๋อร์ วันนี้อากาศดีนัก พายัาไปเดินเล่นในสวนเถิด”
สาวใช้มองท้องที่ใหญ่โตของนายหญิงด้วยสีหน้าลําบากใจ
“ชุน เหนียง อย่าเล
