งรู้จักถูกเซี่ยกวางลวนลามขณะที่เข้าป่าไปเก็บผัก
ชายสารเลวเช่นนี้ เก็บไว้ก็เป็นภัยต่อประชาชน!
“ทำไมเจ้ามองข้าเช่นนั้น คิดจะยั่วยวนข้าหรือ?”
เซี่ยกวานเผยรอยยิ้มสะอิดสะเอียนออกมา “เจ้าใช้วิธีนี้กับข้าไม่สำเร็จหรอก ข้าไม่กล้าแต่งงานกับดาวหายนะอย่างเจ้าเป็นแน่ แต่หากเจ้าจะติดตามเจ้าหน้าที่เหล่านั้นไปขายตัวที่หอนางโลม ข้าผู้นี้อาจจะไปอุดหนุน เมื่อถึงเวลาเจ้าก็ปรนนิบัติข้าให้ดีแล้วกัน”
“เจ้า… เจ้า…”
กวานเสี่ยวโหรวโกรธจนน้ำตาไหล
“จะเลือกก็รีบเลือก หากไม่เลือกก็รีบถอยออกไป มัวแต่คุยอะไรกัน เสียเวลาคนอื่น”
จินเฟิงทนไม่ไหวอีกต่อไป
จินเฟิงเป็นผู้ที่ประกาศตนว่าเป็นบัณฑิต เป็นบุรุษที่ระวังในถ้อยคำและไม่ใช้กำลัง โดยปกติแล้วเขามักจะถูกเซี่ยกวางผู้นี้รังแกอยู่เสมอ หากพบเจอเขาในหมู่บ้าน จินเฟิงก็เลือกที่จะเดินเลี่ยง
แต่วันนี้ จินเฟิงคนขี้ขลาดตำหนิเซี่ยกวางในที่สาธารณะ คนอย่างเซี่ยกวางจะทนได้อย่างไร?
เขาถลกแขนเสื้อขึ้น “นี่ เจ้าคนต่ำต้อย เจ้าคันผิวหน้าอยากให้ข้าช่วยเกางั้นหรือ?”
“หยุด!”
หัวหน้าหมู่บ้านยืนคั่นกลางคนทั้งสอง และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “จินเฟิง เจ้ากลับไปยืนที่เดิม ส่วนเซี่ยกวางรีบเลือกซะ อย่าให้เจ้าหน้าที่ต้องมาเสียเวลากับเจ้า!”
คำว่า ‘เจ้าหน้าที่’ ถูกเน้นออกมา
แม้ว่าเซี่ยกวางจะเป็นคนไม่ดี แต่เขาก็ไม่ใช่คนโง่ จึงรู้ได้ทันทีว่าจินเฟิงกำลังหาเรื่องให้เขา
ทั้งจางหม่านชางและหลี่สือโถวต่างเลือ
