ต้องเจ็บปวดใจ และในเวลาเดียวกันก็ทำให้พวกเขาตกอยู่ในอันตรายด้วย พวกเขาคิดจริง ๆ หรือว่าหากจับองค์หญิงเผ่าหิมะเป็นตัวประกันแล้ว ตนเองจะพาคนรักโบยบินออกไปพร้อมกันจากอาณาเขตของคนอื่นได้น่ะ” มู่เฉียนซีกล่าว
“มีบางอย่างผิดปกติ การที่เขาทำเช่นนี้เหมือนจงใจทำให้องค์หญิงเผ่าหิมะเจ็บปวดและสิ้นหวัง หากทำเช่นนี้เขาจะมีประโยชน์อะไร จิตใจของเขาบิดเบี้ยวไปแล้วอย่างนั้นหรือ?”
เนื่องจากว่าจับองค์หญิงหิมะเป็นตัวประกัน ผู้แข็งแกร่งของเผ่าหิมะเหล่านั้นจึงไม่กล้าลงมืออย่างหุนหันพันแล่น
“เจ้านี่ช่างบังอาจนัก” ผู้นำเผ่าหิมะโกรธจนแทบจะบ้าอยู่แล้ว
“ปล่อยพวกข้าออกไปจากที่นี่อย่างปลอดภัย มิเช่นนั้นก็อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจก็แล้วกัน”
“ตกลง! ข้าจะไม่แตะต้องพวกเจ้า” ผู้นำเผ่าของเผ่าหิมะขบฟันกล่าว
องค์หญิงเผ่าหิมะถูกอันเยว่พาออกไปจากพระราชวังราวกับหุ่นเชิดน้ำแข็งที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวและไม่มีสติใด ๆ ทั้งสิ้น
“ท่านพี่อัน นี่คือเรื่องโกหกใช่หรือไม่! สิ่งเหล่านี้มันไม่จริงใช่หรือไม่”
“ไม่ใช่! องค์หญิงหิมะที่ไร้เดียงสาของข้า! เจ้ายอมรับความจริงเรื่องนี้เสียเถอะ! ข้าถึงขนาดมีเลือดเนื้อเชื้อไขของท่านพี่อันแล้ว เจ้ายังไม่ยอมแพ้อีกหรือ” เซี่ยเ