จูเชว่กล่าวว่า “อยากเจอข้า เช่นนั้นก็ให้เขามาเจอ”
เมื่อทูตเข้ามาห้องโถงใหญ่ เขาก็เริ่มกล่าวอย่างตรงไปตรงมาว่า “ผู้นำเผ่าฉื้อเม่ยที่เป็นมารดาผู้ให้กำเนิดผู้นำเผ่าฉื้อเหยียน ในตอนนี้นางได้เป็นแขกของเผ่าหมาป่าของพวกเรา และหลังจากนี้สามวัน ผู้นำเผ่าของพวกเราก็จะแต่งงานกับผู้นำเผ่าฉื้อเม่ย ซึ่งในฐานะที่ผู้นำเผ่าฉื้อเหยียนเป็นลูกชายแท้ ๆ ของนาง ก็ควรที่จะเดินทางไปเผ่าหมาป่าเพื่ออวยพรนางด้วยตนเองขอรับ”
ทันทีที่พูดคำเหล่านี้ออกมา มันก็ได้ดึงดูดให้คนของเผ่าจิ้งจอกที่อยู่ในสถานที่แห่งนี้โกรธเคืองเป็นอย่างมาก
“ผู้นำเผ่าหมาป่าจะบังอาจเกินไปแล้ว!”
“น่ารังเกียจนัก! เขาคิดที่จะบีบให้ผู้นำเผ่าของพวกเราแต่งงานกับเขา”
“สารเลวนัก!”
“ทุกท่านอย่าเพิ่งตื่นเต้นจนเกินไป ผู้นำเผ่าของพวกเราต้องการที่จะแต่งงานกับผู้นำเผ่าฉื้อเม่ยและให้นางเป็นนายหญิงของเผ่าพวกเราด้วยความจริงใจ จากนี้ไปเผ่าหมาป่าของพวกเราและเผ่าจิ้งจอกก็จะสามารถอยู่กันได้อย่างสันติ โดยที่ไม่ต้องต่อสู้กันอีก เป็นเช่นนี้ไม่ดีอย่างนั้นหรือ” ทูตผู้นั้นกล่าวด้วยความใจเย็น
เจ้าหมอนี่สามารถพูดประโยคเหล่านี้ออกมาได้โดยที่สีหน้าไม่เปลี่ยนเลยสักนิด เขาช่างเป็นค
