มเคารพครึ่งหนึ่งอย่าง งดงาม แม้ชุน เหนียงจะเป็นอนุภรรยาของจ้าวาง และเป็นอนุภรรยาชั้นสูง อีกทั้งให้กําเนิดบุตรชายเพียงคนเดียวของจวน ทว่าในสังคมที่แบ่งแยก ฐานะเข้มงวดเช่นนี้ สถานะบุตรที่เกิดจากอนุภรรยาชัดเจน นางก็ยังนับได้ เพียงครึ่งหนึ่งของเจ้านาย ฐานะย่อมต่ํากว่าบุตรสาวเอกเช่นจ้าวเข่อหรัน กระนั้นอย่างไร ชุน เหนียง ก็เป็นผู้อาวุโสครึ่งหนึ่งของนาง การทําความ เคารพครึ่งหนึ่งจึงทั้งถูกต้องตามธรรมเนียม และไม่ดูประจบสอพลอจนเกิน
ไป
“คุณหนูใหญ่ ทําเช่นนี้ไม่ได้เจ้าค่ะ!”
ชุน เหนียงรีบเข้ามาพยุง
“ท่านจะมาทําความเคารพข้าได้อย่างไร ผิดระเบียบแล้วเจ้าค่ะ”
ที่ชุน เหนียงอยู่ในจวนไปซื้อได้อย่างสงบ แม้จะให้กําเนิดบุตรชาย เพียงคนเดียวโดยไม่ถูกฉันเชียงเหอกลั่นแกล้ง มิใช่เพียงเพราะนางวางตน สงบเท่านั้น หากเพราะนางไม่เคยถือดีในความโปรดปรานเลย จ้าวเข่อหรัน ยิ้มบาง
“ชุน เหนียง ท่านเป็นผู้ใหญ่ ย่อมรับได้ อีกอย่าง ท่านเรียกข้า ว่าเข่อหรันก็พอ ไม่จําเป็นต้องเรียกว่าคุณหนูใหญ่หรอกเจ้าค่ะ”
คําพูดเรียบง่าย ทว่าแฝงความจริงใจอ่อนโยน บรรยากาศในศาลา เล็กพลันอุ่นละมุน ราวสายลมต้นฤดูใบไม้ผลิพัดผ่านใจผู้คน ทว่าลึกลงไปใน
ดวงตาของจ้าวเข่อหรัน ยังมีเงาความระแวดระวังซ่อนอยู่
เพราะความไว้ใจ… มิใช่สิ่งที่มอบให้ได้ง่าย ๆ อีกต่อไป
