“ซีซีชมข้าด้วย ข้าดีใจจริง ๆ!” จูเชว่คลี่ยิ้มขึ้นมาอย่างเจิดจรัส
หลังจากนั้นเขาก็ถอนพลังจากทักษะมหาเสน่ห์กลับคืนมา และแน่นอนว่าหูซื่อสี่เองก็ต้องหลุดออกจากการควบคุมด้วยเช่นกัน ซึ่งเขาก็จ้องมองมาทางจูเชว่ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
“เป็นไปได้อย่างไร?”
ทักษะมหาเสน่ห์ที่ทรงพลังเช่นนี้ เขาเคยเห็นจากคนในเผ่าจิ้งจอกเพียงไม่กี่คนเท่านั้น
ปัญหาก็คือเขาใช้เวลาฝึกฝนเพียงไม่นานเท่านั้น นี่ช่างเป็นพรสวรรค์ที่น่าสะพรึงกลัวจริง ๆ หากเขาสามารถฝึกฝนพลังแห่งภูตได้ละก็ คาดว่าความแข็งแกร่งคงไร้ที่ติเป็นแน่
เดิมทีหูซื่อสี่อิจฉาเพียงสถานะ ตำแหน่งทางสายเลือดและรูปลักษณ์ภายนอกของเขาเท่านั้น แต่ตอนนี้แม้แต่ใบหน้าและพรสวรรค์ของจูเชว่ เขาล้วนอิจฉาทั้งสิ้น ซึ่งมันก็ทำให้ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นชั่วร้ายขึ้นมาทันที
“เหอะ! ปฏิเสธไม่ได้ว่าเจ้ามีใบหน้าที่ไม่เป็นธรรมดาเอาเสียเลย และทักษะมหาเสน่ห์นั้นดีจริง ๆ แต่ทว่าทักษะมหาเสน่ห์ที่แข็งแกร่งเช่นนี้ เจ้าคงสามารถใช้ได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้นแหละ จากนี้ไปข้าก็สามารถฆ่าเจ้าได้อย่างอิสระแล้วสินะ” หูซื่อสี่จ้องมองจูเชว่ด้วยสายตาที่ร้ายกาจเป็นอย่างมาก
เขาพุ่งทะยานเข้ามาอีกครั้ง
