ร่างกายของเหมยเจี้ยนล้วนเต็มไปด้วยจิตสังหาร และกระบี่ยาวเล่มหนึ่งก็กวาดไปทางหูซื่อสี่อย่างไร้ความปรานี
นางกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “ไอ้คนทรยศ ผู้นำเผ่าอยู่ที่ไหน”
“มีคนจะลอบสังหารผู้นำเผ่า คุ้มกัน!”
“ขวางนักฆ่าผู้นี้เอาไว้”
“นี่มันท่านเหมยเจี้ยน!”
เหมยเจี้ยนไม่ได้มาสถานที่แห่งนี้เพียงลำพัง แต่เมื่อเทียบกับลูกน้องของหูซื่อสี่แล้วถือว่ายังน้อยกว่ามากมายนัก
เหมยเจี้ยนเอ่ยปากว่า “คนอย่างเจ้า สมคบคิดกับเผ่าหมาป่า หาประโยชน์เข้าตนเอง วางแผนลอบทำร้ายท่านผู้นำเผ่า ถึงตายก็ยังไม่พอ คนอย่างเจ้าไม่มีคุณสมบัติที่จะกลายเป็นผู้นำของเผ่าจิ้งจอกหรอก ทุกท่านอย่าโดนใบหน้าที่จอมปลอมของเจ้านี่หลอกเอาได้”
เหมยเจี้ยนค่อย ๆ กล่าวออกมาทีละคำ แต่ทว่าสีหน้าคนของเผ่าจิ้งจอกที่กำลังดูพิธีการกลับไม่มีอารมณ์ใด ๆ และไม่มีความรู้สึกเลยแม้แต่น้อย นอกจากนี้ยังไม่มีความคิดที่จะช่วยเหมยเจี้ยนโจมตีหูซื่อสี่อีกด้วย
หูซื่อสี่กล่าวว่า “ท่านเหมยเจี้ยน คนที่อยู่ที่นี่ส่วนใหญ่ล้วนเป็นคนของข้า หากคิดจะกระตุ้นให้คนของข้าโจมตีข้า คาดว่าคงเป็นการกระทำที่เปล่าประโยชน์มากทีเดียว ข้าได้ประกาศการสืบทอดตำแหน่งผู้นำเผ่าแล้ว เดิมทีคิดว่าจะส
