้เอาได้นะ”
ในเมื่อมีหลางเสี้ยวคอยตรึงปรมาจารย์หลานเอาไว้ มันจึงทำให้คนอื่นเริ่มโจมตีเหมยเจี้ยนที่ได้รับบาดเจ็บอยู่อีกครั้ง
หลางเสี้ยวเหลือบมองไปทางหูซื่อสี่ที่ถูกจับประตัวประกัน พลางกล่าวอย่างดูถูกว่า “ไร้ประโยชน์! ถูกคนอื่นควบคุมจนไม่สามารถออกแรงได้ เจ้ามีประโยชน์อะไรกัน”
ทันใดนั้น กลิ่นอายที่เย็นยะเยือกก็จู่โจมเข้ามา และสีหน้าของมู่เฉียนซีก็เปลี่ยนไปอย่างมาก “จูเชว่ ไปกันเถอะ!”
นางยอมแพ้ที่จะจับหูซื่อสี่เป็นตัวประกัน จากนั้นก็ย้อนกาลเวลาเพื่อฟื้นฟูพลัง ใช้การเคลื่อนย้ายภายในชั่วพริบตาลากจูเชว่ออกไป และพลังวิญญาณธาตุวารีก็ควบแน่นจนกลายเป็นน้ำแข็งอยู่ตรงหน้าพวกเขา
.
