กำลังจะมาถึงมือ ทันใดนั้นก็มีร่างเงาขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นมาอย่างกะทันหัน ฉับพลันมือขนาดใหญ่นั้นก็ยื่นออกมา และควบคุมแผนที่นั่นเอาไว้
รูปร่างของมันไม่เหมือนมังกร อีกทั้งรูปร่างภายนอกก็ดูแตกต่างจากงูเล็กน้อย
“เศษเสี้ยวจิตวิญญาณของหลงเจียว คิดไม่ถึงเลยว่าจะซ่อนอยู่ที่นี่” น้ำเสียงอันเย็นชาของอ้านที่ยืนอยู่กลางอากาศดังขึ้น
“ที่แท้ก็เป็นเจ้านี่เอง หอคอยนิรันดร์ เจ้านี่ช่างตามหลอกหลอนจริง ๆ เลย!” ร่างเงาขนาดยักษ์ร่างนี้มีดวงตาคู่หนึ่ง
“แต่เจ้าหาข้าเจอแล้วอย่างไรล่ะ นี่ที่คืออาณาเขตของข้า คือเขตแดนของข้า ไม่ว่าใครที่เข้ามาล้วนต้องตาย เจ้าเองก็เช่นกัน เพราะข้ารับรู้ได้ถึงกลิ่นอายของเจ้า ว่าสภาพของเจ้านั้นแย่ยิ่งกว่าข้าเสียอีก” หลงเจียวตัวนี้คิดว่ามันมองอ้านได้อย่างทะลุปรุโปร่ง
“จงมอบของสิ่งนั้นมาเดี๋ยวนี้ มันไม่ใช่ของเจ้า” อ้านกล่าวอย่างเย็นชา
“ข้าสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคยยิ่งบนผลึกก้อนนั้น นั่นคือกลิ่นอายของจักรพรรดิภูต นอกจากนี้ยังเป็นสิ่งที่เจ้าต้องการ ฉะนั้นมันจะต้องเป็นของดีอย่างแน่นอน ไม่…”
ตูมมมมม!
ยังไม่ทันที่หลงเจียวจะกล่าวจบ อ้านก็นำหอคอยแห่งความมืดเจ็ดชั้นออกมาและจู่โจมมันทันที
อ้านล
