ีกครั้ง แต่กลับถูกมู่เฉียนซีดึงมือเอาไว้เสียก่อน
“อย่าหนีข้า วันนี้ข้าตกใจมากที่ถูกลักพาตัวไป ข้าอยากจะให้เจ้าอุ่นเตียงให้ และไม่อนุญาตให้ปฏิเสธด้วย” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเอาแต่ใจ
ใบหน้าของเฉี่ยชิวแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อย “ท่านหมอปีศาจ ท่าน…ท่านกับนายท่านผู้นี้…”
มู่เฉียนซีกล่าว “นี่คือผู้ชายของข้า!”
จิ่วเยี่ยผงะไปเล็กน้อย ก่อนที่มุมปากของเขาจะยกขึ้น ดูเหมือนว่าความอบอุ่นในฝ่ามือของซีจะทำให้หัวใจของเขาเปลี่ยนเป็นร้อนระอุขึ้นมาอย่างฉับพลัน เขาอยากที่จะใกล้ชิดซีมากยิ่งขึ้นกว่านี้อีก
มุมปากของผู้นำเผ่าโลหิตกระตุกขึ้นเล็กน้อย ท่านหมอปีศาจตกใจเพราะถูกลักพาตัวอย่างนั้นหรือ ใครมันจะไปเชื่อกัน
“ท่านหมอปีศาจ เรื่องที่ท่านแนะนำก่อนหน้านี้ ตอนนี้ข้าตัดสินใจได้แล้ว แต่วันนี้ฟ้ามืดแล้ว ฉะนั้นข้าไม่รบกวนเวลาพักผ่อนของท่านดีกว่า พรุ่งนี้ข้าจะมาให้คำตอบท่านอีกครั้งนะขอรับ” ผู้นำเผ่าโลหิตกล่าวกับมู่เฉียนซี
“ตกลง!” ซึ่งนางเองก็เดาคำตอบนั้นได้แล้วเช่นกัน
“จิ่วเยี่ย พวกเราไปกันเถอะ!”
“ตกลง!”
ค่ำคืนนี้เป็นไปอย่างเรียบร้อยดี แต่จิ่วเยี่ยกลับไม่สามารถนอนได้เลยทั้งคืน
มู่เฉียนซีสบเข้ากับดวงตาสีฟ้าเย็นยะเยือกของเขาพลางกล่าวว่า “ข้
