าบอกแล้ว ว่ามันจะไม่เป็นอะไรไม่ใช่หรือ เพียงแต่หากทำเรื่องที่ใกล้ชิดกันมากกว่านี้อีกขั้นอาจจะมีปัญหาได้ แม้ว่าจะทำอย่างนี้…”
ริมฝีปากของทั้งสองประกบเข้าด้วยกัน เขาพยายามระงับความร้อนรุ่มนี้ ไม่ทำให้ตนเองจูบจนลืมตัว และลืมเลือนจนปล่อยให้เวลาผ่านเลยไป แม้ว่าเขาจะยังไม่หนำใจเมื่อจูบนี้สิ้นสุดลงก็ตาม
“จากนี้ไปต้องเชื่อฟังข้า ไม่มีทางเป็นอะไรหรอก ถึงพลังของเจ้าจะอยู่ในร่างกายของข้า ข้าก็สามารถใช้พลังของต้นกำเนิดแห่งแดนวิญญาณควบคุมมันได้ สถานการณ์เป็นอย่างไร ข้าย่อมรู้ดีที่สุดอยู่แล้ว” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างจริงจัง
จิ่วเยี่ยพยักหน้าเล็กน้อย พลางกระซิบกล่าวว่า “อื้ม! ข้าจะเชื่อฟังซี เชื่อฟังซีทุกอย่าง และจะไม่ทำให้เจ้าโมโหอีกแล้ว”
มู่เฉียนซีมุดเข้าไปในอ้อมแขนของเขาพลางกล่าวว่า “แบบนี้สิถึงเรียกว่าเชื่อฟัง”
เมื่อรอยยิ้มที่เจิดจรัสนี้อยู่ใกล้แค่เพียงเอื้อมมือ มันก็ทำให้จิ่วเยี่ยใจเต้นแรงขึ้นทันที จิ่วเยี่ยจูบลงไปอีกครั้ง และครั้งนี้เขาก็เริ่มที่จะควบคุมได้แล้ว
“อุ้บบ…”
อย่างไรก็ตาม ทั้งมู่เฉียนซีและจิ่วเยี่ยต่างก็ตื่นสายกันเป็นอย่างมาก และผู้นำเผ่าโลหิตก็ไม่ไปรบกวนพวกเขาอย่างรู้ความ
เมื่อรอทั้งสองคนพลอดรักกันเสร็