จแล้ว จิ่วเยี่ยก็กลับไปซ่อนตัวอยู่ในไม้สลักนั้นอีกครั้ง
“ท่านหมอปีศาจ ข้าจะนำทางให้ท่านเอง” เฉี่ยชิวมาเพื่อนำทางให้กับมู่เฉียนซี
ผู้นำเผ่าโลหิตรอนางมาเป็นเวลานานมากแล้ว เขากล่าวว่า “เผ่าอสรพิษล้ำเส้นข้าครั้งแล้วครั้งเล่า หากข้ายังทนต่อไป เผ่าโลหิตของพวกข้าทั้งหมดได้ถูกคนอื่นดูถูกเป็นแน่ ข้าเตรียมการโจมตีเผ่าอสรพิษแล้ว ท่านหมอปีศาจท่านคิดเห็นเช่นไรขอรับ”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เผ่าอสรพิษบุกเข้ามาถึงสองครั้ง เพื่อมาขโมยแผนที่ของเผ่าโลหิตของพวกเจ้า และยังทำร้ายนายน้อยของพวกเจ้าจนได้รับบาดเจ็บ ฉะนั้นเผ่าโลหิตของพวกเจ้าต้องไปแก้แค้น จากนั้นก็เรียกร้องค่าชดเชยจากพวกเขา และให้พวกเขาใช้แผนที่ของเผ่าอสรพิษให้เป็นค่าชดเชยด้วย และข้าก็ต้องการเพียงแค่แผนที่ของพวกเขาเผ่าอสรพิษเท่านั้น ส่วนอย่างอื่นให้เป็นของเผ่าโลหิตของพวกเจ้า ดีหรือไม่”
เมื่อเริ่มต่อสู้กัน แน่นอนว่าย่อมต้องมีข้ออ้างอยู่แล้ว เผ่าอสรพิษรนหาที่ตายครั้งแล้วครั้งเล่า ซึ่งก็เพียงพอให้ใช้เป็นข้ออ้างได้อย่างดี
ผู้นำเผ่าโลหิตกล่าวว่า “ดี! ความสามารถของเผ่าอสรพิษไม่อ่อนแอเลย ข้ากลัวว่าเขาจะมีไพ่ตายอะไรอีก หากเมื่อถึงเวลานั้น มีเรื่องอันตรายอะไรเกิดขึ้น
