ของเผ่าภูตอื่นเป็นอาหาร และสำหรับพวกเขายิ่งเลือดของเผ่าพันธุ์ที่มีจิตวิญญาณที่บริสุทธิ์มากเท่าไรก็ยิ่งมีรสชาติที่อร่อยมากขึ้นเท่านั้น
ด้วยเหตุนี้เผ่าโลหิตส่วนใหญ่จึงมีความเลือกกินเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะเผ่าโลหิตที่มีสายเลือดบริสุทธิ์ อาการเลือกกินก็จะยิ่งทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้นไปอีก แต่ทว่านายน้อยของเผ่าโลหิตในตอนนี้ ไม่สามารถเรียกว่าเลือกกินได้อีกแล้ว น่าจะเรียกว่าเขาถึงขั้นเกลียดอาหารไปแล้วมากกว่า
ไม่ว่าเขาจะดื่มเลือดที่มีความบริสุทธิ์มากเพียงใด แต่หลังจากที่เขาดื่มเสร็จแล้วก็จะอาเจียนออกมาทันที และที่ทุกวันนี้เขายังมีชีวิตอยู่ได้โดยไม่หิวตายไปเสียก่อนเพราะตัวเขามีสายเลือดที่แข็งแกร่งมาก ซึ่งในฐานะที่เขาเป็นบิดาจึงต้องการหาวิธีที่จะช่วยเขาให้ได้
แต่ถึงอย่างนั้น การที่เขาไม่สามารถกินอาหารได้ก็ทำให้ร่างกายของเขากลายเป็นแย่มากขึ้น การฝึกฝนก็ยากที่จะยกระดับได้ เพราะเผ่าโลหิตของพวกเขาพึ่งพาเลือดในการยกระดับการฝึกฝนของตนเอง
“ข้าเคยหาวิธีมามากมายแล้ว เคยหานักปรุงยา หรือเคยหาแม้กระทั่งนักเล่นคาถาอาคม แต่ก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย และในตอนนั้นเองข้าก็ได้ยินมาว่ามีหมอปีศาจที่เป็นเหมือนปาฏิหาริย์ปรากฏตัว