นอน”
“ขอรับ!”
เนื่องจากมีการสนับสนุนจากจอมราชาภูต จึงทำให้การสร้างหอหมอปีศาจบนเกาะหมื่นภูตเป็นไปได้อย่างราบรื่นเป็นอย่างยิ่ง
สถานที่ตั้งพร้อมสรรพ
ยาลูกกลอน ยาน้ำไม่ขาด จะมีขาดก็แต่กำลังคนเท่านั้น
มู่เฉียนซีกระซิบกล่าวว่า “หรือว่าข้าจะกลับไปที่เมืองหนามโลหิตดีนะ”
“ขายไม้แกะสลัก! ไม้แกะสลักที่ทั้งงดงามและวิจิตรบรรจง…” ในเวลานี้เอง ได้มีชายคนหนึ่งร้องตะโกนอยู่ริมถนน
ซึ่งพ่อค้าผู้นี้มีความแตกต่างจากคนอื่นเป็นอย่างมาก ความน่าหลงใหลอันร้ายกาจนี้ ได้ดึงดูดผู้คนให้เกิดความสนใจ ซึ่งมันก็ทำให้ผู้คนคิดว่าเขาเป็นคุณชายสูงศักดิ์ที่กินจนอิ่มแล้วแต่ไม่มีงานอะไรทำ จนต้องออกมาตั้งแผงขายของเช่นนี้
ทว่าในเวลานี้มุมปากของมู่เฉียนซีกลับกระตุกขึ้นมาเล็กน้อย เจ้าหมอนี่ก็คือจื่อโยวชัด ๆ เลย!
หากทุกคนรู้ว่าคนผู้นี้ก็คือใต้เท้าที่เป็นมือขวาของอ๋องแห่งแดนนรก คาดว่าพวกเขาคงได้ตื่นตกใจจนตาถลนออกมาแน่นอน
ในเมื่อเขามาแล้ว เช่นนั้นคงพูดได้ง่ายขึ้น
มู่เฉียนซีเดินเข้าไป จากนั้นก็หยิบไม้แกะสลักชิ้นหนึ่งขึ้นมา และนางก็รู้สึกว่าไม้แกะสลักเล็ก ๆ นี่กำลังสั่นเทาอยู่ในมือของนาง ซึ่งมันก็ทำให้มุมปากของนางกระตุกยิ้มขึ้นมาทันที
