อมราชาภูตกล่าวถาม
มู่เฉียนซีกล่าวตอบว่า “ข้าไม่ชอบล้มเลิกกลางคัน และข้าก็ไม่ได้ต่อสู้กับลูกสมุนของเทพมรณะนั่นเป็นครั้งแรกอีกด้วย แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่สามารถกำจัดพวกมันได้ แต่หากว่าหลังจากนี้พวกมันแพร่ขยายมาถึงอาณาเขตของข้าเมื่อไร ข้าเองก็จำเป็นต้องลงมือเช่นกัน ส่วนสัตว์ร้ายตัวนั้น ก็มีอ้านของข้าอยู่ด้วย เมื่อถึงเวลานั้นค่อยมาดูกันว่าใครต้องกลัวใครกันแน่”
อ้านกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “อ้านจะกำจัดสิ่งกีดขวางทั้งหมดให้นายท่านเองขอรับ ส่วนสัตว์ร้ายที่ไม่เชื่อฟัง แน่นอนว่าต้องถูกขังอยู่แล้ว”
มีรอยยิ้มปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของจอมราชาภูต “ข้าเองก็คิดเช่นนั้น ท่านเป็นถึงเจ้านายของท่านหอคอยนิรันดร์ จะหวาดกลัวความลำบากได้อย่างไร เดิมทีข้าคิดว่าข้าได้เห็นอนาคตอันรกร้างของแดนภูต แต่การปรากฏตัวของท่าน ได้ทำให้อนาคตของแดนภูตของพวกข้ามีการเปลี่ยนแปลงใหม่แน่นอน เพื่อแดนภูตทั้งหมดแล้ว ข้าต้องขอบคุณท่านที่มายังแดนภูตจริง ๆ”
จอมราชาภูตให้ความร่วมมือเป็นอย่างมาก เขาเริ่มอธิบายสถานการณ์ให้มู่เฉียนซีฟัง เขากล่าวว่า “นับตั้งแต่จักรพรรดิภูตล่มสลายไป ต้นกำเนิดแห่งแดนภูตก็คอยเฝ้าอยู่ที่สุสานของจักรพรรดิภูตมาโดยตลอด แ
