ลยว่า ในตอนที่ตนเองกำลังหมดสติอยู่นั้น อาเล็กของตนเองและจิ่วเยี่ยได้ต่อสู้กันเป็นเวลานานเลยทีเดียว
จนกระทั่งนางตื่นขึ้นมาอีกครั้ง นางก็ยังไม่เห็นพวกเขาทั้งสองกลับมาเลย
“นายท่าน ท่านตื่นแล้ว ช่างดีจริง ๆ!” หลังจากที่มู่เฉียนซีตื่นขึ้น กั๋วเอ๋อร์น้อยก็กล่าวด้วยความดีใจอย่างบ้าคลั่ง
“กั๋วเอ๋อร์น้อย อาเล็กกับจิ่วเยี่ยล่ะ” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“อืมม! เรื่องนี้กั๋วเอ๋อร์น้อยก็ไม่รู้เหมือนกันเจ้าค่ะ!” กั๋วเอ๋อร์น้อยตอบด้วยแววตาที่เปล่งประกาย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “กั๋วเอ๋อร์น้อย เจ้านี่ไม่เหมาะกับการโกหกเลยจริง ๆ ดังนั้นจากนี้ไปเจ้าไม่ต้องโกหกแล้วนะ”
นี่ทำให้กั๋วเอ๋อร์น้อยรู้สึกล้มเหลวเล็กน้อย นางกล่าวว่า “จริงหรือเจ้าคะ ความจริงแล้วท่านอวู่ซวงกับท่านจิ่วเยี่ยกำลังสู้กันอยู่ แต่ข้าไม่รู้ว่าพวกเขาไปสู้กันอยู่ที่ใด”
อาเล็กจะต้องโกรธมากอย่างแน่นอน ซึ่งจิ่วเยี่ยก็คงจะโทษตนเองเป็นแน่ และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่ทั้งสองคนทะเลาะกัน
พรวด พรวด พรวด!
ในเวลานี้จิ่วเยี่ยก็ได้รับบาดเจ็บขึ้นมาแล้ว
มู่อวู่ซวงรู้สึกว่านี่ค่อนข้างไร้ความหมาย เขากล่าวว่า “หวงจิ่วเยี่ย เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้หรือว่าเจ้าออมมือ เจ้าคิดว่าเจ้าทำเช่นนี้แล้วข้าจะยกโ
