ครั้งนี้ ดูเหมือนว่าทัณฑ์สวรรค์จะไม่ค้นพบก็มิปาน และนางก็ยังคงปลอดภัยดี!
“จิ่วเยี่ย จิ่วเยี่ย จิ่วเยี่ย!” นับตั้งแต่ถอนคำสาปได้ และหลังจากโดนทัณฑ์สวรรค์ นางก็ไม่ได้เรียกชื่อของเขาต่อหน้าจิ่วเยี่ยมาเป็นเวลานานมากแล้ว
ดวงตาคู่นั้นของมู่เฉียนซีเปล่งประกายขึ้นเล็กน้อย “จิ่วเยี่ย ข้าสบายดี!”
“ซี!” น้ำเสียงที่ทั้งแหบพร่าและอัดอั้นดังออกมาจากภายในชุดเกราะหนานั่น
ซีอยู่ตรงหน้าของเขา ซึ่งเขาก็ทำได้เพียงเรียกชื่อของนางภายในใจนับครั้งไม่ถ้วนเท่านั้น และในที่สุดก็สามารถเรียกออกมาได้เสียที เขาอดทนมานานมากเหลือเกิน
พวกเขาทั้งสองสามารถพูดคุยกันต่อหน้าได้แล้ว ซึ่งก่อนหน้านี้เรื่องเช่นนี้เป็นสิ่งที่หรูหราสำหรับพวกเขามาก การหาต้นกำเนิดแห่งแดนวิญญาณนี้เป็นเรื่องที่ถูกต้องแล้วจริง ๆ
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ช่างดีเหลือเกิน พวกเราสามารถพูดคุยกันได้แล้ว ทัณฑ์สวรรค์ไม่ทำอะไรกับข้าเพราะเรื่องเช่นนี้อย่างนั้นหรือ”
ท่ามกลางทุ่งดอกไม้แห่งนี้ มู่เฉียนซีก็ได้เอนตัวไปทางจิ่วเยี่ย ตัวจิ่วเยี่ยนั้นมักจะพูดน้อยมากมาโดยตลอด แต่ทว่าวันนี้เขากลับพูดเยอะมากจริง ๆ ซึ่งก็เป็นเพราะว่าเขาเองก็ไม่ได้พูดคุยกับซีมานานแล้วเช่นกัน
พูดคุยกันไม่เป็นไร ทุก