เกินไปแล้ว นี่เจ้ากำลังสงสัยในความสามารถของข้าอย่างนั้นหรือ เจ้ารีบออกไปเลยนะ รอข้าจัดการเรื่องทั้งหมดเรียบร้อยแล้วค่อยเข้ามา เจ้ามันตาบอด!” อาถิงกล่าวอย่างโกรธเคืองเป็นอย่างมาก
“ข้าไม่ออกไปหรอก! ข้าอยากจะเห็นตอนที่ท่านศาลาเรือนรางเก้าชั้นแห่งศาลานิรันดร์ใช้กระบวนท่าใหญ่ โอกาสเช่นนี้หาได้ยากนัก ข้าไม่อยากพลาด!” มู่เฉียนซีไม่ยอมไป
ถึงแม้ว่ามิตินี้จะเป็นของอาถิง แต่มู่เฉียนซีเป็นเจ้านาย หากนางไม่อยากไป อาถิงก็ไม่สามารถขับไล่นางออกไปได้
และหากเขาผลักนางออกไป มังกรวารีต้องปฏิบัติต่อเขาอย่างไม่เกรงใจ และสอนบทเรียนให้เขาอย่างเลี่ยงไม่ได้แน่นอน
“ข้าต้องการที่จะลงมือแล้ว เจ้าก็เปิดหูเปิดตาดูให้ดีเถอะ! ตอนนี้เจ้าเองก็สามารถควบคุมพลังของข้าได้แล้ว เช่นนั้นการทำความเข้าใจให้ดีก็เป็นประโยชน์ต่อเจ้าเช่นกัน!” อาถิงกล่าวกับมู่เฉียนซี
ดอกไม้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ชนิด ได้ถูกมู่เฉียนซีปลูกเอาไว้ทั้งหมดสี่สถานที่ที่แตกต่างกัน
เวลาบนเกาะวิญญาณที่ปลูกสมุนไพรวิญญาณชนิดต่าง ๆ ในศาลาเรือนรางเก้าชั้นได้เปลี่ยนไป ลำแสงสีเขียวอ่อนได้ลอยไปในอากาศ ราวกับหิ่งห้อยในฤดูร้อนก็มิปาน
พลังจิตวิญญาณของมู่เฉียนซีถูกใช้สัมผัสทุกสิ่งรอบต
