ัว นางสามารถสัมผัสได้ถึงความลึกลับของเวลา และการเคลื่อนไหวของแม่น้ำแห่งกาลเวลาอันยาวนาน ซึ่งนี่ก็คือพลังแห่งกาลเวลาของอาถิง
มู่เฉียนซีสัมผัสได้ว่าเวลานั้นผ่านไปนานมาก มันผ่านไปเป็นร้อยปี หรือแม้กระทั่งเป็นพันปี หมื่นปี…
ซึ่งสมุนไพรวิญญาณของนางก็เติบโตขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง ทำให้ภายในใจของมู่เฉียนซีรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่ง
แต่ทว่าสวนดอกไม้ของดอกไม้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ กลับยังคงไม่มีทีท่าว่าจะเคลื่อนไหวเลยแม้แต่น้อย
นางสัมผัสได้ว่าอาถิงระเบิดพลังออกมา และดูเหมือนว่ามันจะแข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีก
ในสวนสมุนไพรที่อยู่ข้างหน้านี้ มู่เฉียนซีสัมผัสได้ถึงดอกไม้ที่บานสะพรั่งอย่างมีเสน่ห์แล้ว
มันมีสีแดงที่งดงามราวกับสีของโลหิตและมีสีดำราวกับภูตยามค่ำคืนก็มิปาน ซึ่งตรงกลางนั้นก็ยังมีสีขาวบริสุทธิ์ที่กำลังดึงดูดสิ่งชั่วร้าย และนี่ก็คือดอกพลับพลึงแดงแห่งแดนวิญญาณนั่นเอง
หลังจากนั้นก็มีกลิ่นหอมฟุ้งที่สามารถทำให้ผู้คนเดินเข้าไปในดินแดนแห่งความเพ้อฝันได้ กลิ่นหอมที่รุนแรง มาพร้อมกับสัมผัสสีฟ้าอ่อนและม่วงอ่อนที่ปรากฏขึ้น โดยที่พันไปตามเถาวัลย์จำนวนนับไม่ถ้วน ซึ่งดอกไม้ที่กำลังบานสะพรั่งนี้ก็คือม่านถัวหลัวแห่งแดนวิญญาณ
ต่อมา บ
