ย ท่านอาเขยจะต้องให้ความเป็นธรรมกับตระกูลเฟิ่งของพวกเรานะพ่ะย่ะค่ะ! มู่เฉียนซีอาศัยว่าเป็นหลานสาวขององค์รัชทายาทอวู่ซวงจึงทำตัวเอาแต่ใจ คิดจะทำลายแม้แต่ตระกูลเฟิ่งของพวกข้า นี่มันจะมากเกินไปแล้วจริง ๆ นะพ่ะย่ะค่ะ”
“อะไรนะ” ไม่ใช่ว่ามู่เฉียนซีที่อยู่ในตระกูลเฟิ่งจนได้รับผลกระทบ แต่เป็นมู่เฉียนซีเองที่หาเรื่องตระกูลเฟิ่งอย่างนั้นหรือ
“คนเหล่านี้เป็นใคร” โยวเยี่ยจุนกล่าวถาม
“พวกเขาคือคนของหอหมอปีศาจ” ทันใดนั้นก็มีเสียงที่ชั่วร้ายของชายคนหนึ่งดังออกมา
“ใต้เท้าจื่อโยว ท่านมาที่แดนวิญญาณของข้าอีกแล้วหรือ” โยวเยี่ยจุนกล่าวอย่างประหลาดใจเล็กน้อย
“ข้าได้ยินข่าวมาว่ามีความเป็นไปได้ที่ผู้นำตระกูลของตระกูลเฟิ่งเก็บรวบรวมเมล็ดของม่านถัวหลัวหนึ่งในดอกไม้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่เอาไว้ อย่างที่รู้ว่าเยี่ยเอาแต่เร่งข้าอยู่ตลอดเวลา ดังนั้นทันทีที่ข้าได้ยินข่าว ข้าก็รีบมาด้วยความเร็ว!” จื่อโยวกล่าวตอบ
“อะไรนะ ตระกูลเฟิ่งมีเมล็ดม่านถัวหลัวอย่างนั้นหรือ คิดไม่ถึงว่าจะซ่อนมันจากข้า!” โยวเยี่ยจุนที่ได้รับรู้ข่าวนี้ก็รู้สึกโกรธเป็นอย่างมาก
เห็นได้ชัดว่าตระกูลเฟิ่งปกปิดเรื่องบางอย่างจากเขา ซึ่งนี่ถือว่าเป็นข้อห้ามอย่างแน่นอน
