ช่างบังอาจยิ่งนัก
เมื่อสัมผัสได้ถึงความพิโรธของโยวเยี่ยจุน นายน้อยตระกูลเฟิ่งก็ตกใจจนสีหน้าซีดเผือดไปทันที
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “องค์จักรพรรดิ อย่าพิโรธไปเลยเพคะ! ผู้นำตระกูลเฟิ่งรับปากว่าจะมอบเมล็ดของม่านถัวหลัวให้ข้าแล้ว และตอนนี้ข้าก็เอามันมาได้แล้วเพคะ”
มู่เฉียนซีเดินเข้ามา พร้อมกับถือกล่องที่มีความเย็นยะเยือกอยู่ในมือกล่องหนึ่ง จื่อโยวเดินเข้าไปหาพลางกล่าวว่า “คนงาม กล่องมันเย็นขนาดนั้น หากมันแช่แข็งเจ้าคงไม่ดีแน่ ข้าถือเอง!”
“องค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณ นี่คือเมล็ดของม่านถัวหลัวจริง ๆ!” จื่อโยวกล่าวกับองค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณ
เมื่อผู้นำตระกูลเฟิ่งเห็นสีหน้าที่เย็นยะเยือกยิ่งขององค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณ เขาก็คิดว่าอยากจะให้องค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณให้ความเป็นธรรมต่อตนเอง แต่ผลปรากฏว่าเขากลับต้องตกใจเป็นอย่างมากแทน
เขากล่าวว่า “ฝ่าบาท กระหม่อม…”
“ข้าเคยให้ตระกูลเฟิ่งของพวกเจ้าช่วยตามหาดอกไม้ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ ตอนนั้นเจ้าตอบข้าเช่นไร เจ้าบอกข้าว่าพวกผู้นำตระกูลเฟิ่งพยายามอย่างสุดความสามารถแล้วแต่ก็ยังหาไม่เจอ คิดไม่ถึงเลยว่าตอนนี้จะค้นพบเมล็ดของม่านถัวหลัวอยู่ในตระกูลเฟิ่งของพวกเจ้า เจ
