ต็มที่ นางสามารถทำให้มู่อวู่ซวงเข้าไปในภาพลวงตา และย้อนกลับไปฉากเดิมได้ครั้งแล้วครั้งเล่า
แต่ทว่าถึงนางจะทำถึงขนาดนี้แล้ว แต่มู่อวู่ซวงก็ยังคงไม่มีการตอบสนองใด ๆ อยู่ดี
ความรู้สึกที่เขามีต่อบิดาและมารดาแท้ ๆ ของตนเองนั้นเบาบางมาก ซึ่งนั่นก็เป็นเพราะว่าเขาใช้ชีวิตอยู่ที่ตระกุลมู่มาตั้งแต่เด็กนั่นเอง
บวกกับเมื่อความทรงจำขององค์จักรพรรดิกุ่ยจวินของเขาตื่นขึ้น นางก็เป็นเพียงมารดาผู้ให้กำเนิดเขาในชีวิตนี้เท่านั้น
เขาขอบคุณที่นางทำให้เขามีชีวิต เพราะเหตุนี้จึงทำให้เขาสามารถพบเจอคนที่สำคัญมากที่สุดในชีวิตของเขาได้ แต่เรื่องอื่น…
ดูเหมือนว่าเขาจะเฉยเมยเป็นอย่างมาก แน่นอนว่านิสัยเดิมของเขานั้นทั้งเลือดเย็นและไร้ความรู้สึกราวกับเทพผู้สูงส่งก็มิปาน
แต่พี่ใหญ่และพวกของซีเอ๋อร์มาค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงเขาไปทีละน้อย แต่แม้ว่ามันจะเปลี่ยนไปแล้ว ก็มีเพียงพวกเขาเท่านั้นที่ได้รับการปฏิบัติที่พิเศษจากเขา
“ข้ารู้ว่าฝ่าบาทอวู่ซวงต้องเศร้ามากเป็นแน่ ภายในใจก็คงจะเต็มไปด้วยความแค้น แม้ว่าองค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณจะเป็นเจ้าผู้ครองแดนวิญญาณ แต่การที่เขาบีบบังคับแย่งชิง และทำลายตระกูลเสด็จแม่ของท่าน เป็นการกระทำที่เกินไปจริง
