ทรมานมากจริง ๆ
อ๊ากกกกกก! และวิญญาณอาฆาตได้แต่คร่ำครวญอยู่ภายในใจ!
หลังจากที่มู่เฉียนซีฟื้นตัวแล้ว นางก็ดำเนินการต่อ…
หลังจากที่ถูกทำให้อ่อนแอครั้งแล้วครั้งเล่า ตอนนี้กลิ่นอายของวิญญาณอาฆาตเหลือเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ซึ่งอีกไม่นานมันก็จะหายไปจากทั่งโลกและสวรรค์แล้ว
และแล้ววิกฤติของวิญญาณอาฆาตของแดนวิญญาณในครั้งนี้ ก็ได้รับการจัดการอย่างราบรื่น
ทันใดนั้นมู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้นมาว่า “รอเดี๋ยว! ก่อนที่เจ้าจะหายไป ข้ามีคำถามที่อยากจะถามเจ้า! เจ้าสามารถดูดซับความอาฆาตแค้นของว่านจันทรกานต์ได้ เช่นนั้นเจ้ารู้หรือไม่ว่าว่านจันทรกานต์อยู่ที่ใด พูด…”
“ข้าไม่บอกหรอก อย่างไรเสียข้าก็ต้องหายไปอยู่แล้ว หากข้าไม่บอก เจ้าจะทำอะไรข้าได้ล่ะ” วิญญาณอาฆาตกล่าวอย่างยั่วยุ
“เหอะ ๆ ๆ! ไม่ใช่เรื่องยากเลยแค่ทำให้เจ้าไม่หายไป หลังจากนั้นค่อยทรมานเจ้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า เจ้าอยากจะลองดูหรือไม่?” เวลานี้แล้ว เหตุใดวิญญาณอาฆาตถึงได้ไม่เชื่อฟังถึงขนาดนี้กันนะ
นิรันดร์ไม่เพียงแค่เอ่ยปากเท่านั้น แต่เริ่มข่มขู่เจ้านี่อย่างเย็นชาทันที
และวิญญาณอาฆาตที่ถูกทำให้อ่อนแอมากอยู่แล้วก็เกือบถูกคำพูดของนิรันดร์ทำให้หวาดกลัวไปหมด เจ้าสามคนนี่ไม่ใช่คนดีอะไรเลย!
“อ
