ังจากนั้นนางจ้องมองไปยังท่อนไม้สีขาวขุ่นที่เจ้าผลไม้น้อยถือเอาไว้ชิ้นนั้น
บนดินยังมีดอกของว่านจันทรกานต์ที่เหี่ยวเฉาอยู่ดอกหนึ่ง ซึ่งเจ้าวิญญาณอาฆาตนั่นเข้าไปอยู่ในดอกไม้ดอกนี้มาก่อน
ในเมื่อมีทั้งสองสิ่งนี้อยู่ด้วย ไม่แน่ว่าอาจจะยังมีหนทางอยู่ก็เป็นได้!
จื่อโยวกล่าวว่า “องค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณ ในที่สุดก็หาว่านจันทรกานต์เจอแล้ว แต่ท่านไม่สามารถแย่งของชิ้นนี้ไปจากข้าได้หรอกนะ! ข้าต้องการเอามันกลับไปและมอบให้นายท่านหมอปีศาจของพวกเราค้นคว้าสักหน่อย เพื่อที่จะดูว่าสามารถทำให้ว่านจันทรกานต์นี้เติบโตได้หรือไม่?”
อย่างไรเสียนี่ก็เป็นถึงหนึ่งในสี่ดอกไม้ศักดิ์สิทธิ์ หากคนงามเก็บเอาไว้คงยากที่จะหลีกเลี่ยงการถูกจับจ้องด้วยเจตนาร้ายได้เป็นแน่
ไม่สู้เขาเอามาไว้ที่ตนเองอย่างเปิดเผยตั้งแต่ตอนนี้ดีกว่า หลังจากนั้นค่อยแอบนำไปมอบให้คนงามอีกที
หากว่าว่านจันทรกานต์สามารถเติบโตได้อย่างดี บางทีองค์จักรพรรดิราชันย์วิญญาณอย่างโยวเยี่ยจุนอาจจะเกิดความสนใจขึ้นมาก็เป็นได้
และไม่รู้ว่าท่อนไม้ท่อนนี้จะสามารถทำให้ว่านจันทรกานต์เติบโตขึ้นได้หรือไม่ นี่คือสิ่งที่ไม่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุด ไม่สู้มอบให้อ๋องจิ่วเยี่ย และทำให้
