ไปทันที
“ตอนที่ข้าขุดรากของเจ้าต้นไม้เน่าเปื่อยที่น่าขยะแขยงนั่น ก็ค้นพบเจ้าสิ่งนี้เข้า และรู้สึกว่ามันมีความพิเศษนิดหน่อย ฉะนั้นก็เลยเก็บมันเอาไว้” เจ้าผลไม้น้อยกล่าว
ก่อนหน้านี้มันสามารถค้นหามุกภูตวิญญาณพิเศษได้ ฉะนั้นมันย่อมต้องมีความรู้สึกที่เฉียบแหลมต่อสิ่งของที่ล้ำค่าอยู่แล้ว
มันรู้สึกว่านี่จะต้องเป็นของดีอย่างแน่นอน ฉะนั้นจึงได้เก็บเอาไว้ เพียงแต่ว่าก่อนหน้านี้เจ้านายกำลังยุ่งอยู่กับการจัดการเจ้าสิ่งชั่วร้ายนั่น มันจึงยังไม่ได้เอาออกมามอบให้เจ้านายเท่านั้นเอง
“ความจริงแล้วต้นไม้เน่าเปื่อยนั่นไม่ใช่เลย แต่เจ้าชิ้นนี้ต่างหากที่เป็นต้นกำเนิดของว่านจันทรกานต์ใช่หรือไม่ ใกล้จะตายอยู่แล้วเจ้ายังมายั่วโมโหข้าอีก ช่างดีจริง ๆ! นิรันดร์ มังกรวารี พวกเรามาเล่นกับเจ้านี่สักหน่อยเถอะ ทำให้มันทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสก่อนที่จะหายไปดีกว่า!” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
“อ๊ากกกก! ไม่เอา! ข้าผิดไปแล้ว! ช่วยด้วย!” วิญญาณอาฆาตร้องคร่ำครวญออกมา
โยวเยี่ยจุนกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “แม่สาวน้อยผู้นี้ช่างมีชีวิตชีวาเสียจริง ดีมาก!”
ในที่สุดเจ้าวิญญาณอาฆาตนั่นก็หายไปท่ามกลางความหวาดกลัว และสุดท้ายมู่เฉียนซีก็พ่นลมหายใจออกมา
หล
