ต่อไปไม่ได้อีก” เจ้าผลไม้น้อยกล่าวด้วยความโกรธ
ไม่รู้ว่ารากของต้นไม้ที่เน่าเปื่อยนี้ลึกมากแค่ไหนกันแน่ แต่เจ้าผลไม้น้อยในเวลานี้เปลี่ยนกลับมาเป็นร่างเดิมแล้ว
มันคิดจะใช้รากของตนเองขุดลึกลงไป หลังจากนั้นก็ดึงมันขึ้นมา
เจ้าผลไม้น้อยกล่าวว่า “ไม่รู้ว่าข้างล่างนี่มีพลังแห่งความอาฆาตมากเพียงใด! เจ้าต้นไม้โง่ เจ้าอย่าโง่เง่าไปหน่อยเลย”
“ข้าจัดการเอง!” มังกรร้ายต้องการที่จะถอนลำต้นของต้นไม้เน่าเปื่อยนี่ออกไป แต่ทว่ามันกลับไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย
เห็นได้ชัดว่ามันเป็นถึงมังกรร้าย ฉะนั้นจึงไม่มีทางที่มันจะไม่มีพลัง ซึ่งนี่ก็ทำให้สีหน้าของมังกรร้ายแข็งทื่อไปทันที
“หลงหลง เอาไว้ให้เป็นหน้าที่ของข้าเองเถอะ! ข้าเป็นต้นไม้ แม้ว่ามันจะตายไปนานหลายปีแล้ว แต่ข้าก็มีประสบการณ์มากกว่าอยู่ดี!” เจ้าผลไม้น้อยกล่าว
“กั๋วเอ๋อร์น้อย เช่นนั้นเจ้าก็ระวังตัวด้วย ข้าจะช่วยเจ้าอีกแรง!” มู่เฉียนซีกล่าวกับนาง
นางยังมียาที่ช่วยในการสนับสนุนอยู่ด้วย พลังแห่งชีวิตจะคอยสนับสนุน และทำให้ผลไม้น้อยไม่มีทางถูกกลิ่นอายของวิญญาณอาฆาตทำให้ได้รับบาดเจ็บได้
เจ้าผลไม้น้อยกล่าวว่า “ขอบคุณนายท่านเจ้าค่ะ!”
.
.
