ิกรรมที่ดูหยิ่งยโสของคนของหน่วยจุนถังเหล่านี้จริง ๆ
“บังอาจนัก!” แม้ว่าคนจากเมืองอื่นจะหวาดกลัวฝ่าบาทอวู่ซวง และหวาดกลัวฝ่าบาทน้อยเฉียนซีผู้นี้ แต่คนของหน่วยจุนถังไม่ได้เป็นเหมือนอย่างพวกเขา
สาวน้อยที่ไม่ได้มีสายเลือดของราชวงค์ผู้นี้ กล้ามาหยิ่งผยองต่อหน้าพวกเขาได้อย่างไรกัน
พวกเขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “เด็ก ๆ! เชิญฝ่าบาทอวู่ซวงและฝ่าบาทน้อยเฉียนซีกลับเมืองอวู่ซวงเสีย ที่นี่ไม่มีเหตุผลที่จะให้ผู้ที่มีฐานะสูงส่งอย่างพวกเขาออกโรงหรอก”
พวกเขาต้องการบีบบังคับให้มู่เฉียนซีและมู่อวู่ซวงกลับไป ซึ่งมู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้นมาอย่างเย็นชาว่า “ไม่มีทางเสียหรอก เหตุใดข้าจะต้องเชื่อฟังพวกเจ้าด้วย!”
ฟิ้ววว!
ทันใดนั้นเข็มยาที่อยู่ในมือของมู่เฉียนซีก็บินออกไป
นางไม่คิดจะพูดเรื่องไร้สาระกับพวกเขาอีกแล้ว ในเมื่อพวกเขาไม่ยอมถอย เช่นนั้นก็จัดการเจ้าพวกสุนัขรับใช้เหล่านี้ไปเลยก็แล้วกัน!
การลอบโจมตีของมู่เฉียนซีทำให้พวกเขาโกรธเคืองเป็นอย่างมาก พวกเขากล่าวว่า “ฝ่าบาทน้อยเฉียนซี โปรดให้ความร่วมมือด้วย!”
“ให้ความร่วมมือ! ความร่วมมืออะไร” แววตาของนิรันดร์ฉายแววอันตรายออกมา
แกรก!
เขาบีบมือของคนที่ต้องการจะคว้ามู่เฉียนซีเอาไว้โดยต
