้ที่เขาจะถูกปลิดชีพอยู่ตลอดเวลา
ในตอนที่มู่เฉียนซีเพิ่งจะเดินออกมาจากป่า นางก็ได้เจอกับอาเล็กของตนเองพอดี
“ซีเอ๋อร์ เจ้ารับปากกับอาเล็กไว้ว่าอย่างไร สถานที่ที่มีพลังแห่งความตายแข็งแกร่งถึงเพียงนั้น เจ้าก็ยังจะไปสถานที่แห่งนั้นอีกหรือ!!”
“ข้าก็ไม่เป็นอะไรนี่นา! อาเล็กอย่างกังวลไปเลยเจ้าค่ะ ข้ามีข่าวดีด้วยนะเจ้าคะ!” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ในเมื่อเฉียนซีกลับมาอย่างปลอดภัย เสด็จพี่อวู่ซวงก็อย่ากังวลเกินไปนักเลย รีบพานางกลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ แม้ว่าจะไม่มีเรื่องใหญ่อะไรเกิดขึ้น แต่นางต้องลำบากมากแน่นอน”
เจ้าเมืองคนใหม่ของเมืองฉื้ออวิ๋นกล่าวด้วยรอยยิ้ม มู่อวู่ซวงรีบร้อนมายังดินแดนของเขาเพื่อตามหาหลานสาวของตนเอง แน่นอนว่าเขาไม่กล้าที่จะละเลยอยู่แล้ว
เขาไม่ได้เป็นเพียงแค่เจ้าเมือง แต่เป็นถึงองค์รัชทายาทเลยต่างหาก!
มู่เฉียนซีจ้องมองไปยังคนผู้นี้ และมุมปากของนางก็กระตุกขึ้นมาเล็กน้อย
นับตั้งแต่ที่อาเล็กกลายเป็นองค์รัชทายาท จากคนที่เคยเรียกอาเล็กว่าน้องล้วนเปลี่ยนมาเรียกว่าเสด็จพี่กันหมดแล้ว แน่นอนว่าพวกเขาเปลี่ยนคำพูดกันอย่างเป็นธรรมชาติมากจริง ๆ
ความจริงแล้วพวกเขาแต่ละคนล้วนมีอายุมากกว่าอาเล็กมาก
