นัก แต่ด้วยความที่ไม่สามารถสู้ได้ จึงทำได้เพียงถ่อมตนเท่านั้น
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ใช่แล้ว! อาเล็ก ข้าเหนื่อยแล้ว เหนื่อยมากเลยเจ้าค่ะ ท่านไม่รู้หรอกว่าเจ้าตัวใหญ่นั่นน่ารำคาญมากแค่ไหน...”
ในเมื่อมู่อวู่ซวงไม่สามารถต้านทานได้ เขาจึงกล่าวว่า “ตกลง เช่นนั้นพวกเรากลับไปพักกันเถอะ!”
ซึ่งมันก็ยังคงเป็นสถานที่เดิมที่นางเคยอยู่ก่อนหน้านี้ และตอนนี้บริเวณโดยรอบก็ไม่มีคนอื่นอยู่อีกแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้าหาเมล็ดพันธุ์ของบุปผาคู่เจอแล้ว มันอยู่นี่…”
มู่อวู่ซวงเองก็คิดไม่ถึงเลยว่าการออกมาของซีเอ๋อร์ของเขารอบนี้ จะทำให้นางหาบุปผาคู่เจอจนได้ เขากล่าวว่า “ซีเอ๋อร์ยอดเยี่ยมมาก แต่การเข้าไปเสี่ยงอันตรายก็เป็นเรื่องที่ไม่ถูกต้องอยู่ดี! อันที่จริงแล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ อาอยากรู้เรื่องทั้งหมด”
“เอาล่ะ! มันเริ่มมาจากการปนเปื้อนของพลังแห่งความตาย และสัตว์ภูตวิญญาณก็ถูกพลังแห่งความตายควบคุมให้เข้ามาโจมตีเมืองและสังหารผู้คน!” มู่เฉียนซีเล่าอย่างละเอียดโดยที่ไม่ปิดบังอาเล็กของนางเลยแม้แต่น้อย
“อ้อ! นี่คือเหลียงเยว่ ส่วนนี่เยว่เจี้ยน ข้าต้องการพาพวกเขากลับไปที่เมืองอวู่ซวงด้วยได้หรือไม่เจ้าคะ พวกเขาทั้งสองคนม
