ปฏิบัติต่อพวกเขาสองพี่น้องเป็นอย่างดี แต่เมื่อครู่เขากลับรู้สึกเกลียดชังฝ่าบาทน้อยขึ้นมากะทันหัน เพราะน้องชายของเขาต้องตาย ทำให้ตอนนี้เขารู้สึกว่าตนเองนั้นช่างเนรคุณเหลือเกิน
เขากล่าวว่า “ขออภัยขอรับฝ่าบาทน้อย ยังไม่ทันที่ข้าจะได้เข้าใจสถานการณ์อย่างชัดเจนข้าก็ดันโกรธท่านไปเสียแล้ว”
“มันเป็นสามัญสำนึกของมนุษย์อยู่แล้ว!” มู่เฉียนซีกล่าว
เมื่อสถานการณ์ทางด้านนี้สงบลงแล้ว มู่เฉียนซีก็ได้ปล่อยสัตว์ร้ายแห่งความตายตัวนั้นออกมาจากหอคอยนิรันดร์
เดิมทีมันก็ถูกผนึกเอาไว้อยู่แล้ว และยังต้องเข้าไปถูกทรมานในหอคอยนิรันดร์อีก ซึ่งนี่ก็ทำให้กลิ่นอายของมันในตอนนี้อ่อนแอเป็นอย่างยิ่ง
แต่ทว่าตอนที่มันออกมา กลับค้นพบว่ามีเรื่องดีอยู่เรื่องหนึ่ง
มันกล่าวว่า “ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ดีเหลือเกิน ตายไปคนหนึ่งแล้วสินะ ตายไปคนหนึ่งจริง ๆ สินะ! เด็กดี! เจ้านี่ช่างเป็นเด็กดีจริง ๆ”
สัตว์ร้ายแห่งความตายพึงพอใจในตัวเหลียงเยว่เป็นอย่างมาก ทันใดนั้น มันก็รวบรวมพลังที่เหลือทันที
ก้อนพลังของพลังแห่งความตายร่วงหล่นไปรอบบริเวณ และแล้วบุปผาคู่ก็บานสะพรั่งออกมาท่ามกลางพลังแห่งความตายอย่างลึกลับ
ดอกไม้บานสะพรั่งดอกแล้วดอกเล่า ทันใดนั้นบริเวณโดย
