! เจ้าเด็กน้อยทั้งสองคนนี้เองหรือ! ผ่านมานานถึงขนาดนี้แล้ว ยังไม่ถูกอีกฝ่ายฆ่าตายอีก ดูเหมือนว่าพวกเจ้าจะมีความแข็งแกร่งที่ทัดเทียมกันอย่างนั้นสินะ!”
มู่เฉียนซีสัมผัสได้ถึงสายตาที่จ้องมองมายังเยว่เจี้ยนและเหลียงเยว่ได้อย่างชัดเจน ซึ่งเมื่อมันมองไปที่ร่างของทั้งสองพี่น้อง พวกเขาก็รู้สึกว่าขนบนร่างกายของตนเองตั้งชันขึ้นมาทันที
อย่างไรเสียพวกเขาก็ยังคงเด็กมากนัก เมื่อถูกสัตว์ร้ายตัวหนึ่งจ้องมอง แน่นอนว่าต้องอดที่จะหวาดกลัวไม่ได้อยู่แล้ว ซึ่งมันก็ทำให้ใบหน้าน้อย ๆ นั่นซีดเผือดขึ้นมาอย่างกะทันหัน
โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นกล่าวว่า “ใช่แล้วขอรับนายท่าน! ข้าทำภารกิจสำเร็จลุล่วงแล้ว ท่านสามารถมอบพลังที่แข็งแกร่งยิ่งกว่านี้ให้ข้าได้หรือไม่!”
“รอให้ข้าสามารถคลายผนึกนี่ได้เมื่อไร เจ้าต้องการพลังที่แข็งแกร่งมากเพียงใดข้าก็สามารถตอบสนองเจ้าได้ทั้งนั้น” เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าเขากำลังต่อสู้กับมังกรร้ายและกั๋วเอ๋อร์น้อย แต่กลับสามารถแบ่งสมาธิมาพูดคุยกับโยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นได้อีกด้วย
เดิมทีมังกรร้ายและเจ้าผลไม้น้อยก็รู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมากอยู่แล้ว เจ้าหมอนี่แข็งแกร่งมากเกินไป และพวกเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันเลยแม้แต่น้อย
จะว่าไปแล้
