โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นรู้สึกโกรธเด็กเหลือขอทั้งสองคนนี้เป็นอย่างมาก เขากล่าวว่า “เพราะพวกเจ้าอาศัยอยู่ข้างนอกมานานเกินไป ถึงได้หันไปพึ่งพาคนนอกเช่นนี้ แม้ว่าพ่อของพวกเจ้าจะไม่ได้เป็นเจ้าเมืองที่สามารถเรียกลมเรียกฝนได้เหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว แต่อย่างน้อยข้าก็ยังเป็นถึงองค์ชาย แต่มู่เฉียนซีเป็นอะไรกัน ก็แค่หลานสาวคนโปรดของโยวเยี่ยอวู่ซวงเท่านั้น…”
แต่ถึงอย่างไรพวกเขาทั้งสองก็ยังคงเด็กมากนัก ดังนั้นพวกเขาจึงแสดงท่าทางงุนงงต่อคำพูดของโยวเยี่ยฉื้ออวิ๋น
พวกเขาเพียงแค่อาศัยประสบการณ์ของสายตาที่เย็นชาและเต็มไปด้วยความหวาดกลัวกับสัญชาตญาณที่อยู่ข้างนอกมานานหลายปี ตัดสินว่ามู่เฉียนซีเป็นคนที่ดีมากที่สุดคนหนึ่ง
แต่สำหรับคนที่อ้างว่าตนเองเป็นบิดาผู้ให้กำเนิดของพวกเขา ทำให้พวกเขารู้สึกรังเกียจเป็นอย่างมาก และดูเหมือนว่าจะไม่ใช่คนดีอีกด้วย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เรื่องเป็นเจ้าเมืองอย่างนั้นหรือ ตราบใดที่ข้าต้องการ คาดว่าอาเล็กจะต้องยกเมืองใดสักเมืองหนึ่งให้ข้าไปเป็นเจ้าเมืองได้แน่นอนอยู่แล้ว ถึงอาเล็กของข้าจะมีอย่างอื่นไม่มากนัก แต่เขามีสถานที่ที่ต้องจัดการมากเลยทีเดียว”
“เจ้ากำลังพูดจาไร้สาระอะไรกัน เจ้าไม่ใช่ราชวงศ์ของแดนวิญ
