ในคืนนั้น ก่อนที่เด็กน้อยเหลียงเยว่และเยว่เจี้ยนจะถึงเวลา พวกเขากินยาที่มู่เฉียนซีมอบให้คนละเม็ด
หลังจากนั้นพวกเขานอนหลับสนิทอย่างปลอดภัยจนถึงรุ่งเช้า โดยที่ไม่เกิดเรื่องไม่ดีขึ้นเลย
พวกเขากล่าวด้วยความตื่นเต้นว่า “ความสามารถของฝ่าบาทน้อยช่างยอดเยี่ยมมากจริง ๆ”
“ในที่สุดเมื่อคืนนี้พวกเราก็ไม่ทำร้ายอีกฝ่ายแล้ว”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ยานี้ทำให้พวกเจ้าหลับลึกเท่านั้น และเมื่อพวกเจ้าหลับ แน่นอนว่าย่อมไม่เข่นฆ่ากันอยู่แล้ว แต่ด้วยความพิเศษของสายเลือดในร่างกายของพวกเจ้า หากกินมากเกินไปพวกเจ้าก็อาจจะดื้อยาได้ เมื่อถึงเวลาวิธีการทำให้พวกเจ้าหลับใหลก็จะไม่มีประโยชน์อีกต่อไป”
“สามารถไม่ต่อสู้กันอย่างเอาเป็นเอาตายได้สักคืนสองคืน พวกเราก็ดีใจมากแล้วขอรับ พวกเราต้องขอบคุณฝ่าบาทน้อยมากจริง ๆ”
แม้ว่าจะดีขึ้นเพียงเล็กน้อย แต่มันก็ทำให้พวกเขามีความสุขอย่างบ้าคลั่งแล้ว
มู่เฉียนซีอาศัยอยู่ที่เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ แม้ว่าเจ้าเมืองคนใหม่ผู้นั้นจะให้นางไปยังเมืองที่ใหญ่ที่สุดของเขตชายแดน ซึ่งเป็นเมืองที่เขาเฝ้าอยู่ด้วยตนเองก็ตาม แต่นางก็ไม่ไป เพราะต้องการที่จะรอข่าวคราวของมังกรร้ายก่อนนั่นเอง
ยังไม่ทันที่จะได้ข่าวคราวจากมังกร
