ร้าย แต่มู่เฉียนซีดันต้องมาเจอกับคนที่ไม่คาดคิดเสียก่อน ซึ่งคนผู้นั้นก็คือโยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นนั่นเอง!
ผมสีแดงของเขานั้นยุ่งเหยิงเล็กน้อย และดูไม่หยิ่งยโสเหมือนตอนที่อยู่ในงานประชุมทั้งสิบแปดเขตแดนอีกด้วย หลังจากที่เขาไม่ได้เป็นเจ้าเมือง ชีวิตของเขาก็ดูย่ำแย่มากจริง ๆ
“มู่เฉียนซี!” เมื่อเห็นมู่เฉียนซี เขาก็เกือบที่จะกัดฟันด้วยความเกลียดชังเลยทีเดียว
หากไม่ใช่เพราะนาง ด้วยความสามารถของเขาจะสูญเสียตำแหน่งเจ้าเมือง และถูกเจ้าพวกนั้นหัวเราะเยาะได้อย่างไร
“ข้าได้ยินข่าวมาว่าจะส่งคนมาคอยเฝ้าที่นี่ คิดไม่ถึงเลยว่าคนที่ส่งมาจะเป็นเจ้า โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋น!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเรียบเฉย
“ที่นี่ไม่ใช่เมืองอวู่ซวง คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะมายุ่งเรื่องของคนอื่นถึงที่นี่ หรือว่าโยวเยี่ยอวู่ซวงยื่นมือออกมายุ่งวุ่นวายได้ไกลขนาดนี้เลยอย่างนั้นหรือ?” โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นกล่าวอย่างแหน็บแนม
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ขนาดเจ้าที่ไม่ได้เป็นเจ้าเมืองแล้ว ยังสนใจมากขนาดนี้เลย ส่วนอาเล็กของข้ากำลังยุ่งวุ่นวายอยู่กับการดูแลเมืองหลักทั้งสี่จนปลีกตัวออกมาไม่ได้ ฉะนั้นเขาไม่ได้สนใจเรื่องนี้หรอก ข้าเพียงแค่บังเอิญผ่านมาเท่านั้นแหละ”
“แค่บังเอิญผ่าน