ร่างกายของนาง นางก็ไม่สามารถใช้พลังแห่งชีวิตของนางได้อีกเลย
ราวกับว่ามันถูกขังเอาไว้ก็มิปาน และในตอนที่มู่เฉียนซีโยนหญ้าแห่งชีวิตเหล่านี้เข้าไปในมิติของศาลาเรือนรางเก้าชั้น ทันใดนั้นนางก็รู้สึกได้ว่าที่คุมขังนั้นได้คลายออกแล้ว
สีหน้าของมู่เฉียนซีเผยร่องรอยของความยินดี คิดไม่ถึงเลยว่าหญ้าแห่งชีวิตนี้จะสามารถช่วยนางได้ถึงขนาดนี้
แม้ว่าปริมาณของพวกมันจะมีเพียงน้อยนิด แต่กลับให้ผลได้อย่างมหัศจรรย์เลยทีเดียว
มู่เฉียนซีลองใช้พลังจิตวิญญาณห่อหุ้มมันเอาไว้ และเมื่อรวบรวมพลังแห่งชีวิตอันน้อยนิดของพวกมันแล้ว นางก็ค้นพบว่ามันให้ผลที่ดีมากจริง ๆ!
“ข้าบอกแล้วไงเจ้ามนุษย์ อย่างน้อยเจ้าก็ตอบข้าหน่อยเถอะ! หากเจ้ามีความสุขแล้วละก็ เช่นนั้นเจ้าก็เผาข้าเสียที!” หนูดำแห่งความตายกล่าว
มู่เฉียนซีเหลือบมองไปทางมันอย่างเย็นชาพลางกล่าวว่า “เจ้าหุบปากเสียที! ช่างเสียงดังจริง ๆ! เหวินเหรินฮ่าว อุดปากมันเอาไว้ซะ ข้ามีเรื่องที่ต้องทำ ฉะนั้นเจ้าทำให้มันสงบลงหน่อย”
“ขอรับ ลูกพี่มู่!” และเขาก็อุดปากหนูดำแห่งความตายตัวนั้นโดยที่ไม่พูดอะไรเลยสักคำจริง ๆ
มู่เฉียนซีเข้าสู่การฝึกทำสมาธิ และหลังจากที่นางค้นพบวิธีการนี้
