แล้วนางก็ค่อย ๆ คลายพลังแห่งชีวิตที่ถูกกักขังเอาไว้ออกมาทีละน้อย
แน่นอนว่าพลังของหญ้าแห่งชีวิตเหล่านี้อ่อนแอมากเกินไป ซึ่งนางก็ดูดซับมันทั้งหมดภายในพริบตาเดียว
มู่เฉียนซีได้นำเอาพวกมันไปวางแยกกันไว้บนเกาะเล็ก ๆ ตามลำพัง ที่นี่คือมิติของศาลาเรือนรางเก้าชั้น ซึ่งล้อมรอบด้วยวารีแห่งจิตวิญญาณ แม้แต่หญ้าแห่งชีวิตที่มีความต้องการต่อสภาพแวดล้อมที่เข้มงวดที่สุด ในเวลานี้ยังมีความสุขมากเป็นอย่างมาก
มู่เฉียนซีหวังว่าพวกมันจะสามารถปกคลุมได้ทั่วทั้งเกาะ เมื่อถึงตอนที่นางมีพลังแห่งชีวิตของพวกมันแล้ว บางทีนางอาจจะสามารถคลายที่กักขังได้อย่างสมบูรณ์ และสามารถใช้พลังแห่งชีวิตได้ตามต้องการก็เป็นได้
ถึงพลังแห่งชีวิตจะไม่สามารถใช้ต่อสู้ได้ แต่มันก็มีประสิทธิภาพในการรักษาเป็นอย่างยิ่ง
สรุปแล้วก็เป็นเรื่องที่ดีหากสามารถทำให้พลังนี้ฟื้นฟูกลับมาได้
หลังจากที่ดูดซับพลังแห่งชีวิตของหญ้าแห่งชีวิตเรียบร้อยแล้ว มู่เฉียนซีก็หยุดทำสมาธิ
นางเดินไปทางหนูดำแห่งความตายพลางกล่าวว่า “ในเมื่อเจ้าช่วยข้าได้มาก เช่นนี้ข้าก็จะให้เจ้าเปลี่ยนวิธีการตายของเจ้า”
“ไม่! ไม่ เจ้าใช้เปลวเพลิงฆ่าข้าเถอะ! ข้าค่อนข้างชอบวิธีการตายเช่นนั้น!” หนูดำ
